پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 687 |
| تعداد مقالات | 9,985 |
| تعداد مشاهده مقاله | 70,957,059 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,422,381 |
The Role of Institutional Ownership in the Tendency Toward Green Innovations in Polluting and Clean Industries | ||
| Managerial Modelling in Sustainable Development | ||
| دوره 1، شماره 2، اسفند 2025، صفحه 91-110 اصل مقاله (915.57 K) | ||
| نوع مقاله: Original Article | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/mmsd.2026.39617.1020 | ||
| نویسنده | ||
| Mohammad Amri-Asrami* | ||
| Assistant Professor, Department of Accounting, Faculty of Economics, Management and Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. m.amriasrami@semnan.ac.ir | ||
| تاریخ دریافت: 15 آبان 1404، تاریخ بازنگری: 01 دی 1404، تاریخ پذیرش: 23 دی 1404 | ||
| چکیده | ||
| Background and Objectives: Considering the increasing importance of environmental issues and the associated legal and social pressures, green innovations have become a critical dimension of organizational sustainability. This study aims to examine the role of institutional ownership in the tendency toward green innovations in both polluting and clean industries. Specifically, the research seeks to clarify whether the type of industry (polluting or clean) affects the degree of companies’ inclination toward green innovation, and whether institutional ownership can moderate this relationship. Materials and Methods: The study is applied in terms of purpose and descriptive–analytical in terms of nature. The statistical population includes companies listed on the Tehran Stock Exchange during the years 2016 to 2024. Financial and institutional data of the companies were extracted from official databases and analyzed using a panel data model. In this model, the dependent variable is the tendency toward green innovation, the independent variables are the industry type (polluting and clean), the moderating variable is institutional ownership, and the control variables include company size, age, and investment. Results: The results of the first and second hypotheses showed that the tendency toward green innovations is significant in both polluting and clean industries. In polluting industries, environmental pressures and legal requirements are among the most important drivers, whereas in clean industries, green innovation is mainly driven by competitive motives and technological efficiency. The findings related to the third and fourth hypotheses also indicated that institutional ownership plays a positive and significant moderating role in the relationship between industry type and the tendency toward green innovations. In polluting industries, institutional investors strengthen companies’ motivation to move toward green innovation, and in clean industries, institutional ownership acts as a supporting factor for green strategies. Conclusion: The findings indicate that in the context of Iran, where environmental and social pressures are increasing, institutional investors can play a key role in shifting corporate behavior toward sustainability. Additionally, the negative effect of company size and traditional investments on green innovation highlights the need to reconsider resource allocation policies and strengthen environmental incentives in large companies. The results of this study showed that the tendency toward green innovations is significant in both polluting and clean industries, but the intensity and direction of institutional factors’ effects differ between the two groups. Specifically, companies operating in polluting industries are more inclined toward green innovations due to legal and social pressures, whereas in clean industries, this tendency is primarily driven by competitive strategies and corporate social responsibility. Furthermore, the findings indicate that institutional ownership plays an important moderating role in these relationships: in polluting industries, the presence of financial institutions strengthens the tendency toward green technologies, while in clean industries, this effect is weaker and can sometimes be negative. These results emphasize that a proper combination of regulatory and incentive-based policies can enhance the interaction between institutional investors and companies in favor of sustainable development, thereby increasing the role of the capital market in supporting the transition to a green economy. It is recommended that company managers strengthen their green strategies by increasing the share of institutional investors, particularly those with a long-term perspective. Policymaking institutions can also facilitate the promotion of green innovations through tax incentives, the creation of green indices in the capital market, and mandatory environmental reporting. Future research is suggested to examine the differences between types of institutional ownership (active, passive, green) and the various dimensions of green innovation (process, product, and organizational) to provide a more precise understanding of institutional effects on corporate sustainability. | ||
| کلیدواژهها | ||
| Institutional Ownership؛ Green Innovation Tendency؛ Polluting Industries؛ Clean Industries | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| نقش مالکیت نهادی در گرایش به نوآوری های سبز در صنایع آلاینده و پاک | ||
| نویسندگان [English] | ||
| محمد امری اسرمی | ||
| استادیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. m.amriasrami@semnan.ac.ir | ||
| چکیده [English] | ||
| سابقه و هدف: با توجه به اهمیت فزاینده مسائل زیستمحیطی و فشارهای قانونی و اجتماعی، نوآوریهای سبز به یکی از ابعاد حیاتی پایداری سازمانها تبدیل شدهاند. این پژوهش با هدف بررسی نقش مالکیت نهادی در گرایش به نوآوریهای سبز در صنایع آلاینده و پاک انجام شده است. بهطور خاص، پژوهش تلاش میکند روشن سازد که آیا نوع صنعت (آلاینده یا پاک) بر میزان تمایل شرکتها به نوآوری سبز اثرگذار است و آیا مالکیت نهادی میتواند این رابطه را تعدیل کند. روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری شامل شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ است. دادههای مالی و نهادی شرکتها از پایگاههای رسمی استخراج و با استفاده از مدل دادههای تابلویی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند. در این مدل، متغیر وابسته گرایش به نوآوری سبز، متغیرهای مستقل نوع صنعت (آلاینده و پاک)، متغیر تعدیلگر مالکیت نهادی، و متغیرهای کنترلی شامل اندازه، عمرو سرمایهگذاری شرکتها بودهاند. یافتهها: نتایج فرضیههای اول و دوم نشان داد که در هر دو گروه صنایع آلاینده و پاک، گرایش به نوآوریهای سبز معنادار است. در صنایع آلاینده، فشارهای محیطی و الزامات قانونی از مهمترین محرکها هستند، در حالیکه در صنایع پاک، نوآوری سبز بیشتر ناشی از انگیزههای رقابتی و کارایی فناوری است. یافتههای مربوط به فرضیههای سوم و چهارم نیز نشان داد که مالکیت نهادی نقش تعدیلکننده مثبت و معناداری بر رابطه نوع صنعت و گرایش به نوآوریهای سبز دارد. در صنایع آلاینده، سرمایهگذاران نهادی موجب تقویت انگیزه شرکتها برای حرکت به سمت نوآوری سبز میشوند و در صنایع پاک نیز مالکیت نهادی بهعنوان عامل پشتیبان راهبردهای سبز عمل میکند. نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که در بستر ایران، که فشارهای محیطی و اجتماعی در حال افزایش است، سرمایهگذاران نهادی میتوانند نقش کلیدی در تغییر رفتار بنگاهها به سمت پایداری ایفا کنند. همچنین اثر منفی اندازه شرکت و سرمایهگذاریهای سنتی بر نوآوری سبز نشاندهنده نیاز به بازنگری در سیاستهای تخصیص منابع و تقویت انگیزههای محیطزیستی در شرکتهای بزرگ است. نتایج این پژوهش نشان داد که گرایش به نوآوریهای سبز هم در صنایع آلاینده و هم در صنایع پاک معنادار است، اما شدت و جهت اثر عوامل نهادی در این دو گروه متفاوت است. به طور مشخص، شرکتهای فعال در صنایع آلاینده به دلیل فشارهای قانونی و اجتماعی، بیشتر به سمت نوآوریهای سبز سوق پیدا میکنند؛ در حالی که در صنایع پاک، این گرایش بیشتر ناشی از استراتژیهای رقابتی و مسئولیت اجتماعی شرکتها است. همچنین یافتهها نشان داد مالکیت نهادی نقش تعدیلکننده مهمی در این روابط دارد؛ بهطوریکه در صنایع آلاینده، حضور نهادهای مالی باعث تقویت گرایش به فناوریهای سبز میشود، اما در صنایع پاک این اثر کمتر است. این نتایج تأکید میکند که ترکیب مناسبی از سیاستهای نظارتی و انگیزشی میتواند تعامل میان سرمایهگذاران نهادی و شرکتها را در جهت توسعه پایدار تقویت کند و بدینترتیب، نقش بازار سرمایه در حمایت از گذار به اقتصاد سبز پررنگتر گردد. به مدیران شرکتها توصیه میشود با افزایش سهم سرمایهگذاران نهادی و بهویژه آنهایی که دیدگاه بلندمدت دارند، استراتژیهای سبز خود را تقویت کنند. نهادهای سیاستگذار نیز میتوانند از طریق مشوقهای مالیاتی، ایجاد شاخصهای سبز در بازار سرمایه و الزام به گزارشگری زیستمحیطی، زمینه را برای ارتقای نوآوریهای سبز فراهم آورند. همچنین پیشنهاد میشود پژوهشهای آینده به بررسی تفاوت بین انواع مالکیت نهادی (فعال، غیرفعال، سبز) و ابعاد مختلف نوآوری سبز (فرآیندی، محصولی و سازمانی) بپردازند تا تصویر دقیقتری از اثرات نهادی بر پایداری بنگاهها ترسیم شود. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| مالکیت نهادی, گرایش به نوآوری های سبز, صنایع آلاینده, صنایع پاک | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 346 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 205 |
||