پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 687 |
| تعداد مقالات | 9,985 |
| تعداد مشاهده مقاله | 70,957,059 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,422,381 |
The Role of Energy Imbalances and Infrastructure Investment in the Dynamics of Iran’s Inflation Rate: Evidence from a Nonlinear ARDL Approach | ||
| Managerial Modelling in Sustainable Development | ||
| دوره 1، شماره 2، اسفند 2025، صفحه 111-127 اصل مقاله (782.29 K) | ||
| نوع مقاله: Original Article | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/mmsd.2026.39863.1027 | ||
| نویسندگان | ||
| Nima Jahani1؛ Alireza Erfani* 2 | ||
| 1PhD Student in Monetary Economics, Faculty of Economics, Management & Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. N_jahani@semnan.ir | ||
| 2Professor, Economics Department, Faculty of Economics, Management & Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. aerfani@semnan.ac.ir | ||
| تاریخ دریافت: 06 آذر 1404، تاریخ بازنگری: 06 دی 1404، تاریخ پذیرش: 24 دی 1404 | ||
| چکیده | ||
| Background and Objectives: Persistent inflation remains a major macroeconomic challenge in Iran. Energy imbalance is commonly regarded as a structural source of inflationary pressure, arising from mismatches in energy supply and demand, pricing distortions, and recurring shortages. Energy-sector infrastructure investment is expected to alleviate these pressures by easing capacity constraints and production bottlenecks. However, inflation may respond asymmetrically to deteriorations and improvements in energy conditions. This study examines the relationship between energy imbalance and inflation in Iran, allowing for nonlinear and asymmetric effects. Using annual data for 2001–2023 (1380–1402), it assesses whether positive and negative changes in energy imbalance affect inflation differently, while controlling for infrastructure investment, the interbank interest rate, and real GDP. Materials and Methods: Annual time-series data for Iran over 1380–1402 (23 observations) are used. Inflation (annual CPI growth) is the dependent variable, with energy imbalance (ENR), energy-sector infrastructure investment (INV), the interbank interest rate (INT), and real GDP (GDP) as explanatory variables. Asymmetry is modeled using a nonlinear ARDL (NARDL) framework that decomposes energy imbalance into positive (ENR+) and negative (ENR−) changes. ADF unit-root tests confirm that no variable is integrated of order two. Lag orders are selected by AIC with a restricted range (0–2), and the model is estimated in an error-correction form. Long-run effects, asymmetry (Wald) tests, and standard diagnostic and stability checks are reported. Results: The bounds test indicates only weak evidence of a long-run relationship at the 10 percent level, and the error-correction term is negative but statistically insignificant. In the short run, lagged inflation shows marginal mean reversion, while positive changes in energy imbalance have a positive but insignificant effect on inflation. Other short-run effects, including infrastructure investment, the interbank rate, and GDP, are insignificant. In the level component, infrastructure investment enters with a negative sign and borderline significance, whereas ENR+ and ENR− are insignificant. Long-run asymmetry is not supported by the Wald test. Diagnostic and stability tests do not reveal major econometric problems. Conclusion: The NARDL results do not provide strong statistical evidence of cointegration, robust long-run adjustment, or asymmetric long-run effects of energy imbalance on inflation in Iran over 2001–2023. Short-run effects are weak, and infrastructure investment shows only marginal support. Accordingly, policy implications should be stated cautiously. While the findings do not support strong claims about long-run or asymmetric inflationary effects, they suggest that further analysis using higher-frequency data, alternative measures of energy imbalance, and explicit treatment of structural breaks remains warranted. | ||
| کلیدواژهها | ||
| Energy Imbalance؛ Infrastructure Investment؛ Inflation Rate؛ Long-run Effects؛ Anti-inflationary Policy | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| نقش ناترازی انرژی و سرمایهگذاری زیرساختی در پویایی نرخ تورم ایران: شواهدی مبتنی بر الگوی غیرخطی NARDL | ||
| نویسندگان [English] | ||
| نیما جهانی1؛ علیرضا عرفانی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشته اقتصاد پولی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. N_jahani@semnan.ir | ||
| 2استاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. aerfani@semnan.ac.ir | ||
| چکیده [English] | ||
| سابقه و هدف: تورم پایدار همچنان یکی از چالشهای اصلی اقتصاد کلان ایران به شمار میرود. ناترازی انرژی معمولاً بهعنوان یک منبع ساختاری فشارهای تورمی تلقی میشود که ناشی از عدم تطابق عرضه و تقاضای انرژی، اعوجاجهای قیمتی و کمبودهای تکرارشونده است. انتظار میرود سرمایهگذاری زیرساختی در بخش انرژی از طریق کاهش محدودیتهای ظرفیت و گلوگاههای تولید، این فشارها را تعدیل کند. با این حال، واکنش تورم به وخامت و بهبود شرایط انرژی ممکن است نامتقارن باشد. این مطالعه رابطه میان ناترازی انرژی و تورم در ایران را با در نظر گرفتن اثرات غیرخطی و نامتقارن بررسی میکند. با استفاده از دادههای سالانه دوره ۲۰۰۱–۲۰۲۳ (۱۳۸۰–۱۴۰۲)، بررسی میشود که آیا تغییرات مثبت و منفی ناترازی انرژی اثرات متفاوتی بر تورم دارند یا خیر، در حالی که نقش سرمایهگذاری زیرساختی، نرخ بهره بینبانکی و تولید ناخالص داخلی واقعی نیز کنترل میشود. روش: در این پژوهش از دادههای سری زمانی سالانه ایران طی دوره ۱۳۸۰–۱۴۰۲ (۲۳ مشاهده) استفاده شده است. متغیر وابسته نرخ تورم (رشد سالانه شاخص قیمت مصرفکننده) است و متغیرهای توضیحی شامل ناترازی انرژی (ENR)، سرمایهگذاری زیرساختی بخش انرژی (INV)، نرخ بهره بینبانکی (INT) و تولید ناخالص داخلی واقعی (GDP) میباشند. برای مدلسازی نامتقارنی، از چارچوب خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی غیرخطی (NARDL) استفاده شده است که ناترازی انرژی را به تغییرات مثبت (ENR+) و منفی (ENR−) تجزیه میکند. آزمونهای ریشه واحد ADF تأیید میکنند که هیچیک از متغیرها همانباشتگی از مرتبه دو ندارند. وقفهها با استفاده از معیار آکائیک و در بازه محدود (۰–۲) انتخاب شده و مدل در قالب تصحیح خطا برآورد شده است. آثار بلندمدت، آزمون نامتقارنی (والد) و آزمونهای تشخیصی و پایداری استاندارد گزارش شدهاند. یافتهها: نتایج آزمون کرانهها تنها شواهد ضعیفی از وجود رابطه بلندمدت در سطح ۱۰ درصد ارائه میدهد و جمله تصحیح خطا منفی اما از نظر آماری معنادار نیست. در کوتاهمدت، وقفه تورم رفتار بازگشت به میانگین ضعیفی را نشان میدهد، در حالی که تغییرات مثبت ناترازی انرژی اثری مثبت اما غیرمعنادار بر تورم دارند. سایر آثار کوتاهمدت، از جمله سرمایهگذاری زیرساختی، نرخ بهره بینبانکی و تولید ناخالص داخلی، نیز معنادار نیستند. در جزء سطحی مدل، سرمایهگذاری زیرساختی با علامت منفی و معناداری مرزی ظاهر میشود، در حالی که ENR+ و ENR− معنادار نیستند. آزمون والد از وجود نامتقارنی بلندمدت حمایت نمیکند. آزمونهای تشخیصی و پایداری نیز مشکل اقتصادسنجی قابل توجهی را نشان نمیدهند. نتیجهگیری: نتایج مدل NARDL شواهد آماری قوی از همانباشتگی، تعدیل بلندمدت پایدار یا اثرات نامتقارن بلندمدت ناترازی انرژی بر تورم در ایران طی دوره ۲۰۰۱–۲۰۲۳ ارائه نمیدهد. آثار کوتاهمدت ضعیف بوده و نقش سرمایهگذاری زیرساختی تنها از پشتیبانی آماری محدودی برخوردار است. بر این اساس، دلالتهای سیاستی باید با احتیاط بیان شوند. اگرچه یافتهها از ادعاهای قوی درباره اثرات بلندمدت یا نامتقارن تورمی حمایت نمیکنند، اما نشان میدهند که انجام پژوهشهای بیشتر با دادههای با فرکانس بالاتر، سنجههای جایگزین ناترازی انرژی و لحاظ صریح شکستهای ساختاری همچنان ضروری است. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| ناترازی انرژی, سرمایهگذاری زیرساختی, نرخ تورم, تحلیل بلندمدت, سیاستگذاری ضدتورمی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 121 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 47 |
||