پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 714 |
| تعداد مقالات | 10,273 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,123,130 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 63,855,968 |
بررسی رویکردهای آموزش موسیقی کودک با تأکید بر رویکرد ارف و چالشهای آن در ایران | ||
| هنرهای کاربردی | ||
| دوره 6، شماره 1 - شماره پیاپی 21، فروردین 1405، صفحه 95-108 اصل مقاله (459.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/aaj.2025.37802.1369 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا زینعلی* 1؛ هوتن شرف بیانی2 | ||
| 1گروه نوازندگی موسیقی جهانی، دانشکده موسیقی، دانشگاه هنر ایران، کرج، ایران. | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه نوازندگی موسیقی ایرانی، پردیس هنرهای زیبا، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 03 خرداد 1404، تاریخ بازنگری: 17 تیر 1404، تاریخ پذیرش: 18 تیر 1404 | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف بررسی جامع و رفع نواقص رایج در اجرای رویکرد ارف در آموزش موسیقی کودکان در ایران انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، نبود تطابق کافی میان محتوای ارائه شده در قالب این رویکرد با نیازها، ویژگیهای فرهنگی، زبانی، روانشناختی و تربیتی کودکان ایرانی است. به منظور پاسخ به این مشکل، نسخهای کاملاً بومی شده از رویکرد ارف توسط گروهی از مدرسان مجرب، روانشناسان و کارشناسان موسیقی کودک طراحی و تدوین گردید. این نسخه اصلاح شده در چندین آموزشگاه موسیقی کودک به طور آزمایشی و در شرایط واقعی به اجرا درآمد. روش پژوهش به صورت ترکیبی و چندمرحلهای انجام شد؛ ابتدا با استفاده از مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته، مشکلات، چالشها و محدودیتهای اجرای رویکرد ارف در بستر فرهنگی ایران شناسایی گردید. سپس پرسشنامهای ساختاریافته و استاندارد تهیه شد و اثربخشی نسخهی جدید در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون به صورت کمی و آماری ارزیابی شد. سؤال محوری پژوهش این بود که بومی شده قادر است مهارتهای موسیقایی کودکان را بهبود بخشد؟ علاقهمندی و انگیزه آنان را افزایش دهد؟ اعتمادبهنفس آنان را تقویت کند؟ تعاملات اجتماعی را بهبود ببخشد و در کاهش احساس انزوا، خجالت و کمرویی تأثیرگذار باشد یا خیر؟ نتایج پژوهش نشان داد که پس از اجرای فعالیتهای متنوع شامل حرکات موزون، نواختن ساز، آوازهای گروهی و بازیهای موسیقایی، روحیه کودکان بهبود چشمگیری یافت، میزان همدلی، نشاط و شوق افزایش پیدا کرد و کودکان خجالتی نیز در تعاملات اجتماعی خود پیشرفت قابلتوجهی داشتند. این نتایج هم از نظر مدرسان، والدین و کارشناسان و هم بر اساس تحلیل دادههای پرسشنامهها تأیید و تصدیق شد. بر این اساس، نسخه بومی شده رویکرد ارف نه تنها از نظر آموزشی و موسیقایی، بلکه از منظر رشد هیجانی، روانی و اجتماعی کودکان نیز اثربخش و مؤثر ارزیابی گردید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موسیقی کودک؛ رویکرد ارف؛ آموزش موسیقی؛ بومیسازی آموزش موسیقی کودک؛ رشد اجتماعی- عاطفی | ||
| موضوعات | ||
| تبیین علوم و فنون کاربردی در عرصه هنر | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| An Examination of Children's Music Education Approaches with Emphasis on the Orff Approach and Its Challenges in Iran | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mohammad Reza Zeinali1؛ Hootan Sharafbayani2 | ||
| 1World Music Instrumental Performance Educational Group, Faculty of Music, Iran University of Art, Karaj, Iran. | ||
| 2Master’s Graduate, Iranian Music Performance Group, College of Fine Arts, Faculty of Performing Arts and Music, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| This study critically examines the limitations of the Orff approach in the context of early childhood music education in Iran and proposes a localized adaptation designed to address the unique linguistic, cultural, and educational characteristics of Iranian learners. Originally developed by Carl Orff in the mid-20th century, the Orff method is widely respected for its integrative and experiential pedagogy, combining music, speech, movement, and improvisation to create a holistic and engaging learning experience for children. Through active participation, play-based learning, and creative expression, the method supports the development of both musical proficiency and broader cognitive and social-emotional skills. While the Orff approach has been widely adopted with success in Western educational systems, its implementation in Iran has largely remained limited to the superficial use of Western-oriented content, often without meaningful consideration for the sociocultural context of Iranian students. Educational materials, instruments, and instructional styles are frequently borrowed directly from Western models, leading to a disconnect between learners' lived experiences and the educational content they engage with. This study identifies the need for a culturally responsive curriculum that preserves the core philosophy of Orff while embedding it in local musical traditions, pedagogical practices, and child development frameworks. The central objective of the research is to evaluate whether a revised, culturally contextualized version of the Orff approach can lead to improved outcomes in both musical skills and social-emotional development among Iranian children. The main research question is: Can a culturally tailored Orff-based curriculum, when implemented in Iranian music education settings, enhance musical learning and foster emotional and social growth more effectively than unadapted foreign models? Two key hypotheses guide this inquiry: H1: The localized Orff model significantly enhances children's musical competencies, including rhythmic coordination, melodic recognition, improvisational fluency, and ensemble performance. H2: The adapted curriculum contributes positively to children’s emotional expression, peer interaction, verbal communication, self-confidence, and overall engagement in music learning environments. The study employs a mixed-methods research design. In the qualitative phase, in-depth interviews were conducted with Iranian music educators to gather insights into existing challenges and inform the design of a revised curriculum. The resulting program was rooted in Orff principles but included Iranian folk rhythms, traditional instruments, Persian-language songs, and storytelling elements familiar to local children. In the quantitative phase, the curriculum was implemented in three music institutes with diverse student demographics. Pre- and post-intervention data were collected using structured questionnaires and behavioral observation protocols to assess changes in both musical and socio-personal domains. The findings revealed consistent improvements across key metrics. Children demonstrated greater rhythmic precision, melodic awareness, creative improvisation, and willingness to collaborate musically with peers. Socially, they exhibited enhanced communication, emotional expressiveness, classroom confidence, and reduced anxiety in group activities. These results affirm the pedagogical value of cultural adaptation and suggest that the localized Orff model provides a more meaningful and effective learning experience for Iranian children. This research contributes to the growing body of literature advocating for culturally responsive education and illustrates how global pedagogical frameworks can and should be adapted to align with local cultural values and educational contexts to maximize their impact. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Children's Music, Orff Method, Music Education, Localization of Children's Music Education, Social- Emotional Development | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 590 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 461 |
||