پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 708 |
| تعداد مقالات | 10,188 |
| تعداد مشاهده مقاله | 71,592,741 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 63,375,466 |
بررسی شناختیِ درک الگوهای تعبیر استعاری زمان در زبان فارسی | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 18 خرداد 1405 اصل مقاله (1.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2025.38230.2693 | ||
| نویسندگان | ||
| عباسعلی آهنگر* 1؛ امیرعلی خوشخونژاد2 | ||
| 1استاد زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 2استادیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 15 تیر 1404، تاریخ بازنگری: 21 مرداد 1404، تاریخ پذیرش: 27 مرداد 1404 | ||
| چکیده | ||
| فهم ما نسبت به دنیای اطرافمان از طریق ابعاد مختلف زمان تحت تاثیر قرار می گیرد. به طور کلی، دو رویکرد متفاوت پیرامون عبارتهای زمانی اشارهای وجود دارد: یکی استعاره زمان متحرک و دیگری استعاره ناظر متحرک. در استعاره زمان متحرک، زمان به گونهای تصور میشود که خودش در حال حرکت به جلو است. در مقابل، در استعاره ناظر متحرک، این ناظر است که در حال حرکت به جلو مفهومسازی میشود. هدف از پژوهش حاضر تحلیل شناختیِ درک الگوهای تعبیر استعاری زمان در فارسی است. این پژوهش بر اساس زبانشناسی شناختی و پرسش مکگلون و هاردینگ (1998) در مورد درک استعاره زمان انجام میشود. جامعهی آماری شامل 118 نفر فارسیزبان است که از میان دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان انتخاب شدند. برای تحلیل آماری دادههای پژوهش از آزمون خی دو استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از آزمون خی دو، مشخص شد که الگوی اصلی درک تعبیر استعاری زمان در فارسی ناظرمتحرک است. غالب بودن الگوی ناظر متحرک در فارسی، میتواند بازتابدهنده دیدگاه فرهنگی خاصی نسبت به زمان در میان فارسیزبانان باشد که در آن، فرد خود را در حال حرکت در زمان میبیند. همچنین، این پژوهش با تأیید نقش اطلاعات زمینهای در درک استعارههای زمانی، بر اهمیت بافت فرهنگی و تجربی در شکلگیری مفاهیم انتزاعی تأکید میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمان؛ استعاره؛ ناظرمتحرک؛ زمانمتحرک؛ زبانشناسی شناختی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Cognitive Analysis of the Interpretation Patterns of Metaphorical Time Expressions in Persian | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Abbas Ali Ahangar1؛ Amir Ali Khoshkhoonezhad2 | ||
| 1Professor of Linguistics, Department of English Language and Literature, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran (Corresponding author) | ||
| 2Assistant Professor of English Language Teaching, Farhangian University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Our understanding of the world around us is influenced by various dimensions of time. Broadly speaking, there are two distinct approaches to deictic time expressions: the Moving Time metaphor and the Moving Ego metaphor. In the Moving Time metaphor, time is conceptualized as moving forward. In contrast, the Moving Ego metaphor conceptualizes the observer as moving forward through time. The aim of the present study is to provide a cognitive analysis of the interpretation patterns of metaphorical time expressions in Persian. This research is grounded in cognitive linguistics and employs the framework developed by McGlone and Harding (1998) regarding the interpretation of time metaphors. The study sample consisted of 118 Persian-speaking participants selected from among students at the University of Sistan and Baluchestan. The Chi-square test was used for the statistical analysis of the data. According to the results of the Chi-square test, the dominant pattern of interpreting metaphorical time in Persian is the Moving Ego metaphor. The predominance of the Moving Ego pattern in Persian may reflect a specific cultural perspective toward time, in which individuals perceive themselves as moving through time. Furthermore, by confirming the role of contextual information in understanding temporal metaphors, this study emphasizes on the importance of cultural and experiential context in shaping abstract concepts. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Metaphor, Time, Cognitive Linguistics, Moving Time, Moving Ego | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||