فراتحلیل شعر تزریق در پژوهش های معاصر | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از 06 بهمن 1404 اصل مقاله (1.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2025.37456.2641 | ||
| نویسندگان | ||
| ریحانه عسکری1؛ غلامحسین غلامحسین زاده* 2 | ||
| 1دانشآموختۀ دکتری، زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران. | ||
| 2استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از طرزهای شاعری کمتر شناختهشده و خلاقانۀ شعر فارسی، طرز تزریق است که از قرن دهم هجری قمری تا نیمههای قرن یازدهم رواجی نسبی داشته است. این سبک، با ویژگیهای برجستهای چون هنجارشکنیهای زبانی-بلاغی، ساخت ترکیبات نامتعارف و بیمعنایی ظاهری برای برخی از پژوهشگران و منتقدان جالب توجه بوده است. بسیاری از محققان، شعر تزریق را به دلیل عدول از قواعد مرسوم شاعری، سَبُک، نامطبوع و مهمل دانستهاند و همچنین آن را شکلی از طنز، تفنن ادبی و نقضیه معرفی کردهاند. ما در این پژوهش بر آنیم تا با طبقهبندی، تحلیل و ارزیابی دستاوردهای پژوهشی پژوهشگران، سازگاری یا ناسازگاری آرای آنها را با منابع تاریخی-ادبی و همچنین اشعار تزریقگویان بررسی و تبیین کنیم. علاوهبر این، مقالۀ حاضر به بازتعریفی از مفهوم معنا و بیمعنایی در شعر تزریق پرداخته است. از جمله نتایج به دست آمده این است که اشعار تزریقی الزاماً دارای نحو سالم زبانی نیستند و صرفاً به منظور سرگرمی سروده نشدهاند. دیگر آن که شعر تزریق با وجود هنجارشکنیهای فراوانی که موجب بیمعنا پنداشتن آن شده است، غالباً معنادار است و معناسازی در آن از هنجارهای خاص مرتبط با بستر تاریخی-فرهنگی موقعیت سروده شدن خود پیروی میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فراتحلیل؛ عصر صفوی؛ شعر تزریق؛ بیمعنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 170 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 180 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,840,816 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,537,700 |