رابطۀ پیوند والدینی با اختلالات خوردن در دانشآموزان دختر: نقش میانجی کمالگرایی | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| دوره 17، شماره 4 - شماره پیاپی 68، زمستان 1404، صفحه 1-17 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2025.37347.3157 | ||
| نویسندگان | ||
| کوثر حسینیان* 1؛ عباس بخشی پور2؛ مهسا پیشکار اهراب3؛ فرید نشاط قراملکی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز،تبریز، ایران. | ||
| 3دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی، آذرشهر، ایران. | ||
| 4کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اختلالات خوردن از جمله مشکلات شایع روانشناختی در میان نوجوانان، بهویژه دختران، محسوب میشوند که بررسی عوامل زمینهساز و تبیینکننده آنها از اهمیت ویژهای برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطۀ پیوند والدینی با اختلالات خوردن در دانشآموزان دختر، با توجه به نقش میانجی کمالگرایی بود. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود . جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ دانشآموزان دختر دورۀ دوم متوسطۀ شهرستان بابلسر در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود. از میان آنها، نمونهای به حجم ۲۱۵ نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه پیوند والدینی پارکر (۱۹۷۹)، کمالگرایی چندبعدی فراست (۱۹۹۰)، و مقیاس تشخیص اختلال خوردن استیس (۲۰۰۰) استفاده شد. دادههای جمعآوریشده ابتدا با نرمافزار SPSS24 برای آمادهسازی و تحلیلهای توصیفی بررسی شد و سپس با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار AMOS24 تحلیل گردید. یافتهها: پیوند با مادر ( ß=- 0/59) و پیوند با پدر ( ß=- 0/22) اثر منفی معناداری بر کمالگرایی منفی داشتند. همچنین، کمالگرایی منفی اثر مثبت معناداری بر اختلالات خوردن داشت (ß= 0/25). اثر مستقیم پیوند والدینی ( با مادر ß=- 0/13؛ با پدر ß=- 0/03) بر اختلالات خوردن معنادار نبود. اثر غیرمستقیم پیوند با مادر (ß=- 0/15) و پدر (ß=- 0/06) از طریق کمالگرایی منفی معنادار بود . نتیجهگیری: طراحی برنامههای مداخلهای و توانمندسازی برای والدین و افراد در معرض خطر ضروری است، زیرا کمالگرایی میتواند باعث اختلالات خوردن شود. این مداخلات به کاهش مشکلات اختلالات خوردن و بهبود سلامت روانی دانشآموزان کمک میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلیدواژهها: اختلالات خوردن؛ پیوند والدینی؛ کمالگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 358 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 512 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,850,155 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,549,089 |