حفظ آبروی اشخاص به مثابه قاعده فقهی | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| دوره 17، شماره 41، زمستان 1404، صفحه 219-258 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2024.33655.3884 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد قدرتی1؛ محسن اسماعیلی* 2؛ زینب محمدزاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق فقه ومبانی حقوق و اندیشه امام خمینی(ره)، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 3استادیار، فقه و مبانی حقوق و اندیشه امام خمینی(ره)، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| کرامت انسانی به معنای محترم و با ارزش بودن انسان بهعنوان یک وجود منحصر به فرد و بینظیر، از مهمترین مباحث انسانشناختی و اصل اساسی در حقوق بشر است. مبتنی بر این مفهوم، هر انسان دارای حقوق و ارزش فراوان است که باید رعایت گردد و هیچ انسانی نباید بهعنوان وسیلهای برای دستیابی به اهداف دیگران مورداستفاده قرار گیرد. ازجمله مصادیق کرامت انسانی، آبرو و حیثیّت آنها است. احکام و آموزههای اسلامی همواره بر رعایت کرامت انسان ها و حفظ آبروی آنها در روابط فردی و اجتماعی تأکید دارد. با این وجود، طرح بحث آبرو و حیثیّت بهعنوان قاعدهای که بتواند مجرای جریان حکم قرار بگیرد، تاکنون کمتر محلّ بحث فقها بوده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل دیدگاه فقهای امامیه و با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی به امکانسنجی اصطیاد یک قاعده فقهی و اصولی مبتنی بر احکام فقهی مرتبط با آبرو و حیثیّت و مستندات فقهی آن میپردازد. بر این اساس، قاعده وجوب حفظ آبرو و حرمت هتک آن میتواند منبع استنباط بسیاری از احکام در زمینههای مختلف حقوق میان فردی، عبادی، مالی، قضایی، پزشکی و ... قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حفظ آبرو؛ کرامت انسانی؛ قاعده فقهی؛ قاعده اصولی؛ هتک حرمت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 388 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 238 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,849,085 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,547,746 |