فرایند معنایابی در سطوح زبانی شعر معاصر | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 1، دوره 1، شماره 2، 1389، صفحه 7-22 اصل مقاله (468.27 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1783 | ||
| نویسنده | ||
| محمد خسروی شکیب* | ||
| دانشگاه لرستان | ||
| چکیده | ||
| زبان، بستری مناسب برای افکار و حادثههای ذهنی انسان است که با درجههای متفاوتی از وضوح و صراحت در لایههای ضمنی خود حامل معناست. درک و تجربهی معناهای زبانی تا رسیدن به ذهن گویندگان آنها، تنها از طریق تحلیل و تجزیهی سطوح زبان و درک روساخت و ژرفساخت آن امکانپذیر است. از آنجا که شعر معاصر با تکیه بر بینش و نظریهی ادبی نیما، دارای تنظیمات و انتظارات ساختاری و بافتاری مستقل است، مسیر معنادهی و معنایابی زبان نیز متفاوت است. واحدهای سهگانهی زبانی ـ واحد واژگانی، واحد جمله و واحد بند ـ قلمروهای متفاوت زبان شعر معاصر هستند که تحلیل میزان باروری و تأویلپذیری آنها نشانگر استقلال و هویت شعر معاصر بهعنوان سبکی پذیرفتنی با قابلیت پیروی و تداوم است. مدلولگریزی، فاصلهگذاریها، استفاده از شبهجملهها برای دفع نقش ارجاعی زبان و افتادگیهای زبانی در سه سطح مذکور، فرایند کشف رمز و معنایابی را در تمام سطوح زبان کُند میکند. از آنجا که شعر یک پدیدهی مصنوع است و بهصورت خوداگاه و یا ناخوداگاه خلق میشود، تجزیه و تحلیل سطوح زبانی برای دستیابی به معنا، برخورد زبانشناسانه را با شعر تکلیف میکند. تحلیل این مطلب که شعر چگونه معنا و راه معنادهی خود را در سطوح یا قلمروهای مختلف زبانی برای همگان نمایش میدهد سؤال اصلی این مقاله است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبانشناسی؛ شعر معاصر؛ قلمروهای زبانی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,261 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,091 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,876,937 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,560,980 |