معرفی آشنایی بینام و نشان و طرحی نو برای واژهسازی در زبان فارسی | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 2، دوره 1، شماره 2، 1389، صفحه 23-48 اصل مقاله (713.94 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1784 | ||
| نویسنده | ||
| وحید سبزیانپور* | ||
| چکیده | ||
| یکی از انواع لقبهای آشنا ولی ناشناخته در زبان فارسی واژههایی است که از یک پیشوند نسبت خانوادگی مثل «خاله»، «عمو»، «عمه»، «بابا» و مانند آنها و یک صفت یا حالت ساخته میشود که دلالت بر شخص یا موجودی دارد که صاحب آن صفت است. غور و استقصا در ساختار این القاب نشان میدهد که شباهت تام به کنیههای عربی دارد و از هر جهت استعداد ارائهی یک فرایند ساختواژی قیاسی، برای تولید واژه، با هدف پاسداری از زبان فارسی و گسترش توانایی آن را دارد. و به شکل قیاسی میتوان آن را الگویی برای ساخت واژههای ترکیبی جدید با بار هنری و ادبی و حتی حِکمی برای غنیسازی زبان فارسی قرار داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کنیه؛ لقب؛ واژهسازی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,187 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,131 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,876,964 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,560,986 |