مقایسهی تصاویر طلوع و غروب در شاهنامه با خسرو و شیرین | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 6، دوره 1، شماره 2، 1389، صفحه 129-146 اصل مقاله (461.84 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1788 | ||
| نویسندگان | ||
| نجمه نظری* ؛ معصومه مظفری | ||
| چکیده | ||
| در روند تبدیل کلام از سطح عادی به سطح ادبی و هنری، تصاویر شاعرانه یا صور خیال نقشی انکارناپذیر دارند. تصویرآفرینیهای هر شاعر، ریشه در زندگی بیرونی و درونی و شخصیت آن شاعر دارد که آگاهانه یا ناآگاهانه در شعر او تجلی مییابد. از برجستهترین زمینههای استفاده از تصاویر، توصیف طبیعت است. در میان توصیفات متنوع و رنگارنگ از طبیعت در شعر فارسی، منظرهی طلوع و غروب، درخششی خاص دارد. هدف کلی این پژوهش، بررسی تصاویر طلوع و غروب در دو اثر برجسته ادب فارسی، یعنی شاهنامه و خسرو و شیرین است. فردوسی و نظامی در توصیف دمیدن صبح و فرا رسیدن شب، تصاویر متنوع و رنگارنگی آفریدهاند که تأمل در آنها خواننده را با گوشهای از هنرنمایی این دو شاعر برجسته و ارزش بلاغی کار آنها آشنا میکند. در این مقاله تصاویر از جنبههای گوناگونی مانند چگونگی کاربرد رنگها، عناصر اشرافی، سپاهی و عناصر برگرفته از طبیعت، بررسی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاهنامه؛ خسرو و شیرین؛ تصویر؛ طلوع؛ غروب | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,683 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,198 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,875,759 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,560,647 |