لزوم یاعدم لزوم نوشتن علامت تشدید در زبان فارسی | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 5، دوره 2، شماره 4، 1390، صفحه 93-106 اصل مقاله (417.73 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1807 | ||
| نویسنده | ||
| آسیه ذبیح نیا عمران* | ||
| چکیده | ||
| تنوع واژه های مشدد و فراوانی آن ها در گفتار حاکی ازآن است که به طورقطع و بدون تردید، «تشدید» درگفتارظاهرمی شودوسخنگویان زبان فارسی بروجودآن علم دارند. دلیل بارز این امر آن است که فارسی زبان ها چه کوچک و چه بزرگ، تشدیدرابه صورت سیستماتیک تولید میکنند و در تولید آن با هیچ مشکلی روبرونیستند. اما آیا علامت تشدیددرنوشتارعاملی برای روان خوانی وصحیح خوانی کلمات و واژه های مشدد به حساب می آید، جای تامل است. صداهای یکسان دربرخی ازکلمات به صورت مشددودربرخی دیگربه صورت غیرمشددتلفظ می شوند؛درحالی که بافت آوایی آن ها شبیه به هم است. به طورکلی «تشدید» در زبان فارسی نقش کارسازیا درحقیقت نقش واجی دارد؛ زیرا تشدید حاصل یک قاعده فونولوژیک زبانی است وطبق یک قاعده استثناء ناپذیر وبه صورت ناخودآگاه مورد استفاده سخنگویان قرارمی گیرد. این مقاله به منظوربررسی تشدید درزبان فارسی از دیدگاه آواشناسی، به شیوه کتابخانه ای نوشته شده است ویافته های پژوهش به شکل توصیفی – تحلیلی ارائه شده اند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تشدید؛ آواشناسی؛ زبان فارسی؛ دستورزبان؛ واژه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,513 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 18,224 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,399 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,887,620 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,566,117 |