مؤلّفههای زبانی و بلاغی سبکساز در «حجم سبز» سهراب سپهری | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 5، دوره 4، شماره 8، 1392، صفحه 117-140 اصل مقاله (229.04 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1821 | ||
| نویسندگان | ||
| شیرزاد طایفی* ؛ لیلا کمالخانی | ||
| چکیده | ||
| سهراب سپهری، هنرمندی جستجوگر، فکور و صاحب سبک است و «هشتکتاب»، حاصل اندیشه، تفکر و سیر درونی و بیرونی اوست. از آنجا که سبکشناسی هر اثر راهی است برای پی بردن به لایههای درونی اندیشه خالق اثر، در این مقاله با تأکید بر مطالعات کتابخانهای و استناد به روش استقرایی مبتنی بر توصیف و تحلیل، به تبیین مؤلّفههای سبکی «حجم سبز» سپهری در لایههای مختلف آوایی، واژگانی، نحوی و بلاغی و فکری پرداخته شده است تا بتوان با استفاده از دستاوردهای تحقیق، به چگونگی اندیشههای شاعر و سبک مخصوص او پی برد. برای رسیدن به چنین هدف مهمّی سعی شده بر شواهدی از شعرهای برجستهی سهراب تأکید شود. در لایه آوایی، تکرار و سجع دیده میشود؛ اما از تجنیس کمتر استفاده شده است. در سطح واژگانی، بیشتر واژهها، حسی و با نمودهای عناصر طبیعی و طبیعت هستند؛ ضمن اینکه در کلام شاعر، کلمات عامیانه نیز به کار رفته است. در سطح نحوی، کاربرد فعل در زمان حال و گذشته نسبت به آینده بسامد بالایی دارد. در سطح بلاغی میتوان او را شاعر تشخیصها نامید، که برای آفرینش تصاویر شعری خود نیز بیش از همه از استعاره کمک گرفته است. در سطح فکری، سهراب بیش از هر چیز از تنهایی گله دارد؛ خدا در نظر او بسیار نزدیک است و با یادکرد فراوان طبیعت، خدا را هم در بطن و متن آن میجوید. در اشعارش رنگ و بویی از نوعی عرفان خاص هم دیده میشود. در نهایت سهراب، شاعری است با زبانی ساده، زیبا و گاه مبهم، که میتواند طیفی از خوانندگان با سلایق مختلف را جذب کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سهراب سپهری؛ شعر نو؛ حجم سبز؛ مؤلفه زبانی؛ مؤلّفه سبکی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,928 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,089 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,848,122 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,546,398 |