آشناییزدایی زبانی در آثار داستانی جلال آلاحمد | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 5، دوره 5، شماره 10، 1393، صفحه 105-126 اصل مقاله (190.1 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1834 | ||
| نویسنده | ||
| سمیّه صادقیان* | ||
| اصفهان، شهرک ولیعصر، خیابان مولانا، خیابان عرفان، فرعی 12، پلاک 297، واحد 1.منزل اسکندری. | ||
| چکیده | ||
| فرمالیستها کارکرد ادبیات را آشناییزدایی از ادراک معمول و روزمرۀ ما نسبت به محیط اطراف میدانستند. طبق این نظریه، متن ادبی حاصل شگردهای آشناییزداینده در سطوح مختلف صورت، معنا و ژانرهای ادبی است. ساختارگرایان با بسط این مطلب، نقش ادبی را به عنوان یکی از نقشهای زبانی مطرح نمودند که با آشناییزدایی در زبان شکل میگیرد؛ لذا انواع آشناییزدایی و برجستهسازی در زبان را بیان کردند. با بررسی زبان جلال آلاحمد در دو اثر «مدیر مدرسه» و «پنج داستان»، افزون بر یافتن مصادیقی برای آنچه به عنوان شیوههای برجستهسازی برشمردهاند، به نمونههایی دست مییابیم که زبان را آشناییزدایی میکند؛ اما زبانشناسان مطرح نکردهاند.جلال آلاحمد، علاوه بر کاربرد برخی هنجارگریزیهای معمول و فراگیر، زبان محاوره را در قالبی تازه و زیبا با عنوان زبان داستان میریزد و با ایجاز به شیوههای متعدد، نثر تلگرافی را به نام خود میکند و به واژگان وسعت معنایی میبخشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آشناییزدایی؛ برجستهسازی؛ آلاحمد؛ مدیر مدرسه؛ پنج داستان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,949 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,626 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,877,781 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,561,311 |