پیوند زیبایی و معنا در مقدمۀ جهانگشای جوینی | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 6، دوره 5، شماره 10، 1393، صفحه 127-154 اصل مقاله (255.52 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.1835 | ||
| نویسنده | ||
| تورج عقدایی* | ||
| چکیده | ||
| تاریخ جهانگشای جوینی، پدیدآوردۀ عطاملک جوینی، یکی از شاهکارهای نثر فنّی در زبان فارسی و در مقایسه با آثاری چون تاریخ وصّاف، از عیب تکلّف و ملالانگیزی مبرّاست. موضوع مقالۀ حاضر بررسی پیوند میان زبان زیبا و نسبتاً دشوار جوینی با محتوای تاریخ و اندیشههای این نویسنده است. بنابراین کوشیدهام در آغاز، متن را به اختصار معرفی کرده، ساختار و اجرای سازندۀ آن و ارزش تاریخیاش را نشان دهم. از آن پس تقریباً تمامی ویژگیهای زیباییشناختی این مقدمه شامل سجع، ترصیع، موازنه، جناس، واجآرایی، موسیقی عروضی، پارادوکس، تناسب، امثال، کنایه، تشبیه و استعاره، استخراج و طبقهبندی شده است؛ اما آنچه اهمیت دارد، این است که در همه جا زبان و زیبایی را مطابق نظر صورتگرایان، در هم تنیده در نظر گرفتهام؛ زیرا گذشته از آنکه هیچ معنایی جز از طریق صورت انتقال نمییابد، عطاملک در سراسر تاریخ جهانگشا و به ویژه در مقدمۀ زیبا و پرمعنایش از تکلّف و تصنّع پرهیز داشته و بر آن بوده است که ایدئولوژی و دریافتش را از تاریخ، در هیئت زبانی منشیانه، با مخاطب در میان نهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاریخ جهانگشا؛ زبان؛ زیبایی؛ معنا | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,556 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,321 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,877,780 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,561,309 |