موضوع وکالت در حقوق ایران و فرانسه | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 1، دوره 2، شماره 3، 1390، صفحه 7-28 اصل مقاله (232.45 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.1866 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد ابوعطا* ؛ محمد ابوعطا* | ||
| چکیده | ||
| چکیده در فقه اهل سنت و غالب فقهای امامیه، موضوع عقد وکالت را به ایجاد و انشای عقود و ایقاعات، منحصر ندانستهاند؛ بلکه قائل بدان هستند که برای انجام هر فعل قابل نیابت، میتوان به دیگری وکالت داد. استعمال لفظ مطلق «امر» به عنوان موضوع وکالت در مادهی 656 قانون مدنی بهویژه با عنایت به سوابق فقهی و دیگر مواد قانون مدنی و مفاد سایر قوانین حاکم، مؤید پذیرش همین دیدگاه در حقوق ایران است. در حقوق فرانسه، با وجود عدم صراحت قانون مدنی، دقت در مضمون احکام ناظر به وکالت در این قانون همچنین موضع صریح رویهی قضایی و عقاید حقوقدانان، در اختصاص وکالت به انجام اعمال حقوقی، تردیدی باقی نمیگذارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عقد؛ وکالت؛ نیابت؛ عمل حقوقی؛ عمل مادی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,822 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,896 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,402 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,898,582 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,574,864 |