تضامن عقدی در حقوق مدنی ایران | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 2، شماره 3، 1390، صفحه 93-108 اصل مقاله (193.66 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.1870 | ||
| نویسندگان | ||
| سام محمدی* ؛ جمشید یحییپور | ||
| چکیده | ||
| چکیده بهموجب مادهی 698 ق.م با انعقاد عقد ضمان، ذمهی مضمون عنه بری و ذمهی ضامن در برابر طلبکار مشغول میشود. هر چند مادهی مزبور تحت تأثیر فقهای امامیه، عقد ضمان را موجب نقل ذمه دانسته ولی با توجه به فهم و چشمداشت عرف کنونی از ضمانت که خواهان ایفای نقش تضمینی برای آن است و نیز لزوم حمل الفاظ عقود بر معانی عرفی آن (مادهی 224 ق.م) میتوان نقل ذمه را خارج از مقتضی ذات عقد ضمان انگاشته و شرط خلاف آن را صحیح دانست لذا در نظر عرف ضمان موجب تضامن طولی است یعنی بعد از انعقاد عقد ضمان مضمون عنه بهعنوان مدیون اصلی باقی مانده و ضامن مسؤول در پرداخت بوده و حکم وثیقه را دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تضامن؛ تضامن طولی؛ تضامن عرضی؛ طلبکار | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,989 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,720 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,402 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,898,580 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,574,857 |