مبانی فقهی نهاد اعاده حیثیّت | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 3، شماره 6، 1391، صفحه 83-108 اصل مقاله (242.94 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.1883 | ||
| نویسنده | ||
| عبّاسعلی سلطانی* | ||
| چکیده | ||
| نهاد اعاده حیثیت عبارت است از بازگرداندن اعتبار، آبرو و حقوق سلب شده از بزه دیدگان (کلیه کسانی که دیگران حیثیت آنها را زایل کرده اند) و مجرمین و رفع کلیه محرومیت ها ی حقوقی اجتماعی و آثار ناشی از محکومیت قطعی کیفری پس از اجرای مجازات در مدت معین، از سابقه محکوم علیه به صورتی که در قانون پیش بینی شده است. اعاده حیثیت بر دو گونه است: اعاده حیثیت عام و اعاده حیثیت خاص. گاهی آسیب وارده به حیثیت و تمامیت شخص ناشی از عمل دیگران است؛ نظیر اشتباه وتقصیر قاضی،هتک حرمت (توهین و افترا) قذف و اتهامات واهی( اعاده عام)؛ گاهی نیز لطمه وارده به حیثیت اجتماعی شخص ناشی از عمل خود اوست؛ یعنی مجرم با تعرض به مقررات و قواعد جامعه و احیانا تعدی به تمامیت مادی و معنوی اشخاص دیگر در واقع به شخصیت و آبروی خود لطمه می زند و شأن و جایگاه اجتماعی خویش را مورد تنزل و بی اعتباری قرار می دهد( اعاده خاص). این پژوهش به مبانی شناسی دینی این دو قسم از اعاده حیثیت می پردازد.مبانی مشروعیت اعاده عام، در آیات قران، روایات و حکم عقل و بنای عقلا، وجود دارد و مهم ترین بنیان برای مشروعیت اعاده حیثیت خاص، نهاد توبه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعاده حیثیت؛ محکومیت کیفری؛ خسارات معنوی؛ فقه جزایی؛ توبه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,129 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,148 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,849,091 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,547,755 |