قصاص کلامی | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 5، شماره 8، 1392، صفحه 35-56 اصل مقاله (171.22 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.1894 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد باقری* ؛ مجتبی صادقی | ||
| چکیده | ||
| دشنام و ناسزاگویی از گناهان کبیره بوده و از نظر عقلی و اخلاقی نیز قبیح به شمار می آید. با وجود این، برخی از فقها در مواردی حکم به جواز ناسزاگویی کرده و ادلهای را از کتاب و سنت برای این سخن خود ذکر نمودهاند. از جملهی این موارد ناسزاگویی در مقام تلافی است که از آن به عنوان قصاص کلامی،یا دشنام تلافیجویانه یاد شده است. در این جستار دلالت آیاتی که برای اثبات جواز تقاص کلامی مورد استناد قرار گرفته، نقد و سپس رد شده است. همچنین به روایات مورد استناد نیز، هم از حیث سند و هم از لحاظ دلالت، خدشه وارد شده است. علاوه بر این برای تأیید و تقویت حکم عدم جواز نیز به آیات و احادیث متعددی در این باب استناد شده است. همچنین به عنوان یک مبنا، با اثبات قبح نفس دشنام در شریعت اسلام، صرفنظر از ابتدایی یا تلافیجویانه بودن آن، عدم جواز قصاص کلامی و صیانت از زبان، حقالله قلمداد شده است که بر پایه آن، هر یک از دو طرف دشنام محکوم به تعزیر خواهند بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قصاص کلامی؛ دشنام؛ دشنام تلافی جویانه؛ جواز دشنام؛ عدم جواز دشنام | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,596 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,471 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,859,202 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,555,024 |