تأملی فقهی حقوقی پیرامون تأثیر شرط مدّت بر عقود جایز | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 11، 1393، صفحه 123-160 اصل مقاله (281.62 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.1922 | ||
| نویسندگان | ||
| عباداله رستمی چلکاسری* ؛ محمد علینژادی گورابجواری | ||
| چکیده | ||
| در خصوص اعتبار و مشروعیت شروطی که ضمن عقود جایز درج میشوند نظرات مختلفی از سوی فقها و حقوقدانان ارائه شده است. یکی از شروطی که امکان دارد از سوی طرفین در این عقود مورد تراضی قرار گیرد، شرط مدت است. این شرط امکان دارد به صورت قید در متن عقد جایز، شرط ضمن این عقود و یا ضمن عقود جداگانه دیگری آورده شود. برخی معتقدند که این شروط به طور مطلق باطل و بیاثر است، برخی دیگر، بطلان را تنها مختص به شرط دانسته و آن را به عقد تسری نمی-دهند، اما، به عقیده بعضی دیگر، شروط ضمن عقد، تابع نوع عقدی هستند که در ضمن آن درج شدهاند، یعنی اگر عقد لازم است شرط ضمن آن نیز لازم الوفاست و اگر عقد جایز است، شرط نیز در حدود مقتضای ذات و حیات عقد اصلی صحیح و لازمالاتباع خواهد بود. با بررسی نظرات و آراء مختلف فقهای متأخر و متقدم و همچنین حقوقدانان در انواع مختلف عقود جایز، اینگونه به نظر میرسد که شرط مدت مندرج در عقود جایز به طور مطلق لازم-الوفاء نیست، اما اندراج چنین شروطی در اینگونه عقود، مادام که عقد برهم نخورده است، معتبر میباشد. در این میان، نباید اراده و تراضی اصلی طرفین را در انعقاد عقود و تأثیر آن در گسترش و کاهش دامنه تعهداتشان فراموش کرد، حتی اگر این تعهدات در ضمن عقود جایز باشد، چرا که قانونگذار با پذیرفتن اصل حاکمیت اراده و لزوم احترام به آن، وفاء به چنین تعهداتی را تضمین کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عقد جایز؛ شرط مدت؛ لزوم عقد؛ قرض؛ وکالت؛ مضاربه؛ شرکت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,028 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,878 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,315,830 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,040,426 |