درنگی در حکم فقهی تلقیح مصنوعی اسپرم شوهر متوفّی به زن | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 7، شماره 13، 1394، صفحه 117-134 اصل مقاله (163.52 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.1942 | ||
| نویسندگان | ||
| سیّد محمد صدری؛ خالد نبی نیا* | ||
| چکیده | ||
| از شایعترین مسائل علم پزشکی مسأله باروری پزشکی یا تلقیح مصنوعی است. در کشورهای مسلمان به علت وابستگی جواز بسیاری از مسائل به شریعت مقدس اسلام، این مسأله از اهمیت بیشتری برخوردار است. پژوهشگران عرصه فقه و حقوق، مسأله جواز شرعی تلقیح مصنوعی را مورد کنکاش علمی خود قرار داده اند ولی هر آن چه بوده است صرفاً بررسی کلّی این مسأله است به گونه ای که از مسائل جزئی آن بحثی به میان نیامده است. سؤال اصلی این تحقیق آن است که آیا تلقیح اسپرم شوهر متوفی پس از مرگ به همسرش جایز است یا خیر؟ با واکاوی در ادله موجود به این نتیجه می رسیم که به دلیل بقای زوجیت، انجام هر یک از عملیات برداشت، ترکیب و تلقیح اسپرم و تخمک زوجین بعد از مرگ هر یک از آنان جایز است، مگر این که عمل مذکور، نزد جامعه نوعی بیاحترامی تلقّی گردد؛ یا این که مستلزم محرّمی چون لمس یا کشف صورت گردد، که در چنین حالتی حرام و ممنوع خواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ناباروری؛ تلقیح مصنوعی؛ اسپرم؛ شوهر متوفی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,771 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,513 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,849,103 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,547,769 |