اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ، برشدت علائم اختلال وسواسی- جبری | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 7، دوره 5، شماره 2 - شماره پیاپی 18، 1392، صفحه 35-44 اصل مقاله (353.3 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2017.2125 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی اصفهانی1؛ سعیده صفری* 2؛ محمد باقر کجباف2 | ||
| 1گروه روانشناسی عمومی دانشگاه اصفهان | ||
| 2گروه روانشناسی بالینی دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ بر کاهش علائم اختلال وسواسی- جبری، بوده است. روش: بدین منظور تعداد 20 نفر از مراجعان مبتلای داوطلب، به شیوهی نمونه گیری در دسترس، انتخاب، و در دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10نفر) گمارش شدند. برای گروه آزمایش 12 جلسه گروه درمانی مبتنی بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ، به صورت هفتگی اجرا شد، اما گروه کنترل در معرض هیچ مداخلهای قرار نگرفتند. پرسشنامهی وسواسی- جبری ییل براون در مرحلهی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری مورد استفاده قرار گرفت. جهت تحلیل دادهها از روشهای آماری توصیفی و تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد گروه درمانی مبتنی بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ، منجر به کاهش معنی دار شدت نشانههای وسواسی- جبری گروه آزمایش، نسبت به گروه کنترل در مرحله پس آزمون شده است. نتایج پیگیری سه ماهه نیز حاکی از تداوم معنادار اثربخشی مداخله بود. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش حاضر، میتوان این گونه نتیجه گیری کرد که گروه درمانی مبتنی بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ، میتواند به عنوان روش مؤثری در بهبود نشانههای اختلال وسواسی- جبری به کار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههایکلیدی: علائم وسواسی- جبری؛ گروه درمانی؛ مواجهه و جلوگیری از پاسخ | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,994 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,404 |
||