اثر بخشی آموزش کنترل تکانه بر تکانشگری و بهبود نشانههای مرضی دانشآموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 4 - شماره پیاپی 20، 1392، صفحه 29-41 اصل مقاله (436.89 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2017.2143 | ||
| نویسندگان | ||
| پرویز شریفی درآمدی1؛ محمد جواد بگیان کوله مرز* 2؛ حافظ پادروند1؛ فرشید گراوند3 | ||
| 1دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 3دانشگاه پیام نور تهران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: ماهیت پیچیده اختلالات رفتاری کودکان، بررسی و به کارگیری درمانهای جدید را ایجاب میکند. پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی آموزش کنترل تکانه بر تکانشگری و نشانههای مرضی دانشآموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای بود. روش: این پژوهش از نوع آزمایشی بوده و از طرح پیشآزمون - پسآزمون (و پیگیری) با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیهی دانش آموزان پسر مقطع راهنمایی شهرستان نورآباد (دلفان) در سال تحصیلی 91-1390 تشکیل می-دادند که نشانههای اختلال نافرمانی مقابلهای را دارا بودند. نمونه پژوهش شامل 40 نفر از دانشآموزان پسر دارای نشانههای اختلال نافرمانی مقابلهای بود که از میان دانش-آموزانی که بعد از شناسایی به وسیله فرم والد-معلم مقیاس درجه بندی اختلال نافرمانی مقابلهای هومرسن، موری، اوهان و جانسون و انجام مصاحبه بالینی ساختاریافته به صورت خوشهای چند مرحلهای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش، مصاحبه بالینی ساختاریافته، مقیاس درجه بندی اختلال نافرمانی مقابلهای هومرسون و همکاران و مقیاس تکانشگری بارات روی هر دو گروه در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دو ماهه اجراشد. در فرآیند اجرا، گروه آزمایش به مدت دو ماه تحت آموزش گروهی کنترل تکانه قرار گرفتند (هشت جلسهی یک ساعتی) در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای تجزیه و تحلیل آماری دادهها نیز از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که آموزش کنترل تکانه بر تکانشگری و کاهش نشانههای مرضی اختلال نافرمانی مقابلهای مؤثر بوده است. تحلیل دادهها نشان داد که در مرحله پسآزمون و پیگیری، بین دو گروه آزمایش و کنترل، در میزان تکانشگری و نشانههای اختلال نافرمانی مقابلهای تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجهگیری: بنابر یافتههای این مطالعه، آموزش مهارتهای کنترل تکانه منجر به کاهش نشانههای اختلال نافرمانی مقابلهای و رفتارهای تکانشی در دانشآموزان مبتلا به این اختلال میشود و می-توان از آن به عنوان یک روش مداخلهای مناسب سود جست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههایکلیدی: آموزش کنترل تکانه؛ اختلال نافرمانی مقابلهای؛ تکانشگری؛ دانشآموزان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,620 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,049 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,882,133 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,562,421 |