اثربخشی درمان فراشناختی در بیماران اختلالتنیدگی پساز سانحه: مورد پژوهی سه بیمار | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 9، دوره 5، شماره 4 - شماره پیاپی 20، 1392، صفحه 99-108 اصل مقاله (445.84 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2017.2149 | ||
| نویسندگان | ||
| یعقوب وکیلی1؛ لادن فتی2؛ مجتبی حبیبی* 3 | ||
| 1دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی | ||
| 2دانشگاه علوم پزشکی ایران | ||
| 3پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراشناختی بر کاهش علائم افسردگی و اضطراب در بیماران دارای اختلال تنیدگی پس از سانحه، با استفاده از طرح مطالعه موردی است. روش: در یک بررسی تک موردی آزمایشی از نوع خط پایه چندگانه فرایند درمان بر روی سه آزمودنی انجام شد. سه بیمار سرپایی مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، پیش از درمان، حین درمان و پس از درمان با استفاده از مقیاس تأثیر رویداد- ویرایش شده، پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم، پرسشنامه اضطراب بک و مقیاس واحدهای ذهنی ناراحتی ارزیابی شدند. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که این درمان به کاهش نشانههای اختلال، کاهش اضطراب و افسردگی، ناراحتی کلی منجر شد. رویکرد درمانی مبتنی بر مدل فراشناختی در درمان اختلال تنیدگی پس از سانحه مؤثر است. نتیجهگیری: نتایج بررسی این سه آزمودنی، حاکی از اثربخشی بالینی درمان فراشناختی در فرهنگی متفاوت از فرهنگ اولیه سازنده این پروتکل درمانی بود. هر چند که این مطالعه فاقد گروه کنترل بود، اما یافته های پژوهش حاضر دلالت بر تعمیم پذیری بالای یافته های مربوط به فراشناخت است. در نهایت، میتوان گفت که این روش درمانی، رضایت بخش بوده و برای بررسی بیشتر اثربخشی آن، مطالعات ارزیابی کنترل شده ای در جهت رسیدن به یک نتیجه قطعی لازم است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههایکلیدی: درمان فراشناختی؛ مدل فراشناختی؛ اختلال تنیدگی پس از سانحه؛ افسردگی؛ اضطراب | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,783 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,330 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,882,100 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,562,414 |