اثربخشی هنر درمانی گروهی بیانگر بر افزایش مؤلفه های رفتاری و هیجانی خودپنداره ی کودکان مراکز شبه خانواده | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 4، دوره 6، شماره 2 - شماره پیاپی 22، 1393، صفحه 41-51 اصل مقاله (356.75 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2017.2162 | ||
| نویسندگان | ||
| شیوا زارع زاده خیبری1؛ پروین رفیعی نیا* 1؛ سید محسن اصغری نکاح2 | ||
| 1دانشگاه سمنان | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی هنر درمانی بر افزایش مؤلفه های رفتاری و هیجانی خودپنداره ی کودکان مقیم در مراکز شبه خانواده بود. روش: طرح این پژوهش از نوع شبه آزمایشی به صورت پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی پژوهش شامل 84 دختر در دو مرکز شبه خانواده در سطح شهر مشهد بود که نمونه این پژوهش 28نفر از کودکان مقیم در این مراکز را شکل دادند و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها به شیوه ی تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش 10 جلسه ی 90 دقیقه ای مداخله ی هنر درمانی گروهی را دریافت کرد و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. هر دو گروه در دو مرحله ی پیش از مداخله و پس از مداخله مورد سنجش قرار گرفتند. ابزار سنجش در این پژوهش مقیاس خودپنداره آهلووالیا بود. داده ها با روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که آزمودنیهای گروه آزمایش پس از مداخله از لحاظ سازگاری رفتاری، ظاهر جسمانی، اضطراب، شادمانی و رضایتمندی به طور معنادار بر گروه کنترل برتری داشتند؛ اما تفاوت نمره ی محبوبیت بین دو گروه معنادار نبود. نتیجهگیری: با توجه به یافته های پژوهش، هنردرمانی گروهی در افزایش خودپنداره کودکان مقیم مراکز شبه خانواده مؤثر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هنر درمانی گروهی بیانگر؛ مؤلفه های رفتاری و هیجانی خودپنداره؛ مراکز شبه خانواده | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,850 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,389 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 725 |
| تعداد مقالات | 10,486 |
| تعداد مشاهده مقاله | 73,464,907 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,877,238 |