مقایسه عملکرد غیرخطی پل های با سیستم سازه ای پایه تک دیواری و پایه چند دیواری با در نظر گرفتن اندرکنش خاک و سازه | ||
| مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل | ||
| مقاله 7، دوره 2، شماره 4، 1395، صفحه 109-125 اصل مقاله (4.44 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jtie.1604-1100 (R1) | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا نوری1؛ سید مجید حسینی پویا* 2؛ علی معصومی3 | ||
| 1استادیار گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری سازه، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 3دانشیارگروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه استفاده از پلهای با سیستم سازهای پایهدیواری در بزرگراههای شهری و آزادراهها بسیار متداول گشته است. دلیل جذابیت این سیستم، محدودیت فضا، خصوصاً در ساختوساز شهری، و جنبههای معماری منظر است. از نظر سازهای، پایه این پلها در انواع تکدیوار و چنددیوار طراحی میشود. در این مطالعه، رفتار غیرخطی این پلها با استفاده از روش پایه به پایه و تحلیل استاتیک غیرخطی با استفاده از نرمافزار SAP2000 مورد مقایسه قرار گرفت و حاصلضرب ضریب اضافه مقاومت و ضریب شکلپذیری بهعنوان شاخص عملکرد غیرخطی در نظر گرفته شد. برای این منظور، با یک طول دیوار مورد نیاز برای طرح لرزهای، چهار حالت تحلیل برای یک پایه (پایه با چهار، سه، دو و یک دیوار) در نظر گرفته شده است. در تمام تحلیلها، اثر شالوده و اندرکنش خاک بستر و شالوده لحاظ گردیده است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که با کاهش تعداد دیوارها در پایه از چهار دیوار به یک دیوار، در عین ثابت ماندن مقاومت، از حاصلضرب ضرایب اضافه مقاومت و شکلپذیری پایه حدود 33% کاسته میشود. از این رو، به نظر میرسد که میبایست از بهکار بردن المان پایه تکدیوار که مرسوم گشتهاست، خودداری شده و از پلهای با پایه چنددیواری بجای تکدیواری استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پل؛ پایهدیواری؛ مفصل برشی؛ شکل پذیری؛ اضافه مقاومت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,124 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,386 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,839,541 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,536,129 |