بررسی انتقادی دیدگاه وقوع حشو در قرآن‌کریم | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 4، دوره 7، شماره 14، 1395، صفحه 61-84 اصل مقاله (246.59 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.6731. | ||
| نویسندگان | ||
| حامد دهقانی فیروزآبادی* 1؛ علی راد2 | ||
| 1دانشگاه تهران | ||
| 2دانشگاه تهران (پردیس فارابی) | ||
| چکیده | ||
| یکی از مهم‌ترین و اثربخش‌ترین جنبه‌های اعجاز بیانی قرآن کریم ، موضوع دقت واژگان این کتاب الهی و رازهای نهفته در چرایی گزینش هر یک از حروف و الفاظ آن است. این موضوع، که بیشتر باید رد پای آن را در مبحث اطناب از دانش معانی پی گرفت، کم‌کم در دهه‌های اخیر جای خود را در مجامع علمی مسلمانان باز کرده است. یکی از فروع این موضوع، بحث عدم زیادت واژگان و در پی آن عدم حشو و اضافه‌گویی در قرآن کریم است. در این مقاله، پس از نگاهی کوتاه به پیشینه موضوع عدم زیادت در قرآن، به بحثی تطبیقی پیرامون عدم رخ‌داد حشو و زیاده‌گویی در این کتاب مقدس پرداخته شده است. در طی این بررسی، زمینه‌های باور به وقوع حشو در قرآن کریم چنین دانسته شده است: هم‌نشینی واژگان مترادف‌نما، هم‌نشینی واژگان لازم و ملزوم، بیان بدیهیات، عطف واژگان عام و خاص بر یکدیگر و تکرار یک واژه. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اعجاز بیانی؛ اطناب؛ حشو؛ اصالت تعابیر قرآن؛ تکرار؛ عدم زیادت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,588 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,038 |
||