اثربخشی آموزش تلقیح استرس بر پرخاشگری، در پسران نوجوان | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 6، دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 33، 1396، صفحه 63-74 اصل مقاله (500.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2017.9889. | ||
| نویسندگان | ||
| حسین خادم* 1؛ عباس رحیمینژاد2؛ توحید رنجبری1 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش تلقیح استرس بر پرخاشگری بدنی، کلامی و خصومت نوجوانان پسر صورت گرفت. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش و گواه است. جامعهی پژوهش حاضر پسران دانش آموز 12- 15 سالهی منطقهی 6 مشهد بود. نمونهی پژوهش 24 دانش آموز بود که براساس کسب بیشترین نمره در آزمون پرخاشگری باس- پری انتخاب شده بودند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شده بودند. ابزار این پژوهش پرسشنامهی پرخاشگری باس- پری بود. آزمودنیهای گروه آزمایش، آموزش تلقیح استرس را در 8 جلسه دریافت کردند. اما گروه گواه هیچ نوع خدمات روانشناختی دریافت نکردند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک متغیره و چند متغیره انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد آموزش تلقیح استرس خصومت، پرخاشگری بدنی و پرخاشگری کلامی را در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه به طور معناداری کاهش میدهد (01/0>p). اما خشم در اثر آموزش تلقیح استرس تغییر معناداری در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه نکرد. نتیجهگیری: آموزش تلقیح استرس با اثرگذاری بر ابعاد شناختی و رفتاری پرخاشگری روشی مؤثر برای کاهش میزان پرخاشگری و خصومت است. با وجود این، یک مداخلهی جامعتر (شامل خانواده و محیط اجتماعی) با جلسات درمانی بیشتر احتمالا میتواند بر کاهش خشم (بعد هیجانی پرخاشگری) تأثیرگذار باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش تلقیح استرس؛ پرخاشگری؛ خشم؛ خصومت؛ نوجوان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,423 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,955 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,324,348 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,047,778 |