شرافتی, حسین, طاهری, الهام, اسمائی مجد, سیروان, امیری, مهدی. (1396). اثر بخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر عدم تحمل بلاتکلیفی، اجتناب شناختی و باورهای مثبت نگرانی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر. هنرهای کاربردی, 9(2), 15-28. doi: 10.22075/jcp.2017.10203.
حسین شرافتی; الهام طاهری; سیروان اسمائی مجد; مهدی امیری. "اثر بخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر عدم تحمل بلاتکلیفی، اجتناب شناختی و باورهای مثبت نگرانی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر". هنرهای کاربردی, 9, 2, 1396, 15-28. doi: 10.22075/jcp.2017.10203.
شرافتی, حسین, طاهری, الهام, اسمائی مجد, سیروان, امیری, مهدی. (1396). 'اثر بخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر عدم تحمل بلاتکلیفی، اجتناب شناختی و باورهای مثبت نگرانی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر', هنرهای کاربردی, 9(2), pp. 15-28. doi: 10.22075/jcp.2017.10203.
شرافتی, حسین, طاهری, الهام, اسمائی مجد, سیروان, امیری, مهدی. اثر بخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر عدم تحمل بلاتکلیفی، اجتناب شناختی و باورهای مثبت نگرانی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر. هنرهای کاربردی, 1396; 9(2): 15-28. doi: 10.22075/jcp.2017.10203.

اثر بخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر عدم تحمل بلاتکلیفی، اجتناب شناختی و باورهای مثبت نگرانی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

روان‌شناسی بالینی: نوآوری‌ها در پژوهش و عمل
مقاله 2، دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 34، 1396، صفحه 15-28    اصل مقاله (1.01 M)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2017.10203.
نویسندگان
حسین شرافتی* 1؛ الهام طاهری2؛ سیروان اسمائی مجد3؛ مهدی امیری4
1کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران (خراسان رضوی)، نیشابور، ایران
2دکتری روانشناسی
3دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
4استادیار، گروه روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده
مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، در دهه گذشته، با پیشرفت و گسترش نظریه های مختلف درباره "نگرانی"، به عنوان یک مؤلفه شناختی بنیادین در این اختلال، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. اختلال اضطراب فراگیر، به عنوان یک اختلال مزمن، اغلب چندین سال قبل از افسردگی بروز می کند. امّا مطالعات اندکی درخصوص سبب شناسی و مداخلات درمانی این اختلال صورت گرفته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی درمان شناختی  مبتنی بر مدل داگاس بر عدم تحمل بلاتکلیفی ، اجتناب شناختی و باورهای مثبت نگرانی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود.
روش: در این پژوهش از طرح تک آزمودنی از نوع خط پایه چندگانه استفاده گردید. نمونه این پژوهش، پنج نفر بیمار مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود که ملاک های ورود و خروج را دارا بودند. نمونه گیری پژوهش به صورت در دسترس انتخاب شد. تأیید تشخیص اختلال اضطراب فراگیر  بر اساس مصاحبه بالینی ساختار یافتهSCID-I) ) و  تشخیص روانشناس بالینی انجام شد. برای سنجش و ارزیابی قبل و بعد از مداخله شناختی مبتنی بر مدل داگاس از مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS)، پرسشنامة نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ)، پرسشنامه اجتناب شناختی (CAQ)، پرسشنامه چرا نگرانی (WWQ-II) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از درصد بهبودی و اندازه اثر استفاده شد.
 یافته­ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که اندازه اثر محاسبه شده در مقیاس عدم تحمل بلا تکلیفی 72/0، اجتناب شناختی 79/0 و باورهای مثبت در مورد نگرانی 66/0 بود.
 نتیجه­گیری: از یافته های پژوهش نتیجه گیری می شود که شناخت درمانی به شیوه داگاس توانسته بر روی عدم تحمل بلاتکلیفی، باورهای مثبت در مورد نگرانی و اجتناب شناختی اثر مثبتی داشته باشد و باعث کاهش علائم شده است. همچنین این درمان می تواند یکی از گزینه های مؤثر در کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر (GAD) در کنار سایر مداخلات دارویی باشد.
کلیدواژه‌ها
درمان شناختی داگاس؛ ‌ اختلال اضطراب فراگیر؛ عدم تحمل بلاتکلیفی؛ اجتناب شناختی؛ باورهای مثبت در مورد نگرانی
مراجع
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 4,421
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,817
دانشگاه سمنان
پیوندهای مفید
آمار
تعداد نشریات22
تعداد شماره‌ها723
تعداد مقالات10,394
تعداد مشاهده مقاله72,848,971
تعداد دریافت فایل اصل مقاله64,547,605