بلاغت ایجازی نماد در سنجش با استعاره و تمثیل با تکیه بر شعر نو | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 11، دوره 8، شماره 16، اسفند 1396، صفحه 251-270 اصل مقاله (315.59 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2017.6714. | ||
| نویسندگان | ||
| محمد قادری مقدم* 1؛ راحله عبداله زاده برزو2 | ||
| 1عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، گروه زبان و ادبیات فارسی، شیروان، ایران | ||
| 2دانشگاه آزاد واحد اسلامی شیروان، شیروان، ایران | ||
| چکیده | ||
| در شعر نو ایجاز با جهتگیری جدید و ساختی متفاوت ظهور کرده است. شاعران معاصر رویکرد به نمادگرایی را عاملی برای ایجادِ ایجاز و فشردگی هنری یافتهاند و بهکمک این ترفند هنری و بلاغی، حوزۀ مفهومی شعر خود را وسعت بخشیده و تزاحم و تراکم تصویری را که از عیوب شعر پیشینیان بود از شعر خود دور ساختهاند. در این نوشتار با بررسی ویژگیهای ایجازی نماد همچون نداشتن قرینه، اتحاد تصویر و اندیشه، بیکرانگی و ابهام پیام، ماهیت پارادوکسی، انعکاس کل در جزء و تأویل و تفسیرپذیری نشان دادهایم که نمادگرایی در سنجش با دیگر انواع صور خیال در چگونگی بیان فشرده و غیرمستقیم، بالاترین مرتبه را به خود اختصاص داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بلاغت؛ ایجاز؛ نماد؛ ترفند ادبی؛ استعاره؛ تمثیل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,153 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 845 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,839,268 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,535,901 |