شیوه های الزام به اجرای عینی قرارداد | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| مقاله 10، دوره 10، شماره 18، شهریور 1397، صفحه 203-230 اصل مقاله (553.82 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2017.11935.1200 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین سیمایی صراف1؛ محمد ابوعطا* 2؛ فاطمه برمانزن3 | ||
| 1دانشیار دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشیار حقوق خصوصی دانشگاه سمنان | ||
| 3دانشجوی دکتری حقوق خصوصی | ||
| چکیده | ||
| یکی از مهمّ ترین قواعدی که در همه نظام های حقوقی مورد پذیرش قرار گرفته، اصل لزوم قرارداد ها است که بارزترین ثمره آن، اجرای کامل مفاد عقد توسّط متعاقدین می باشد. گاهی اوقات با وجود لزوم، اعتبار و امکان انجام تعهّدات، متعهّد بدون هرگونه عذر موجّه، از وفای به عهد خودداری نموده و متعهّدٌ له را از دستیابی به هدفش از قرارداد باز می دارد. از اینرو، هر نظام حقوقی با توجه به مبانی نظری خود، روش ها و ضمانت اجراهایی را جهت الزام متعهّد مستنکف، وضع و اجرا می نماید تا ضمن تحکیم روابط حقوقی و اقتصادی داخلی و بین المللی، از حقوق متعهّدٌ له نیز حمایت لازم را به عمل آورد. یکی از مهمّ ترین روش ها که در حقوق برخی کشور ها مورد توجه قرار گرفته است جریمه اجبار می باشد. در عین حال، در کنار آن، شیوه های دیگری نظیر وجه التزام و خسارت تنبیهی جهت الزام متعهّد به چشم می خورد. هدف جریمه اجبار و خسارت تنبیهی، همیشه اجبار متعهّد ممتنع است ولی تعیین وجه التزام، گاهی تحدید مسؤولیت قراردادی، تعیین پیشاپیش خسارت نقض عهد یا الزام متعهّد را دنبال می کند. به علاوه، مبنای اصلی جریمه اجبار و خسارت تنبیهی، نظم عمومی و قدرت اجبار متعهّد توسّط حاکم است ولی وجه التزام، از اراده متعاقدین نشأت می گیرد. اثبات عمدی بودن امتناع متعهّد یا تجرّی او در نقض عهد برای مطالبه خسارت تنبیهی شرط است، اما این شرط در دو روش دیگر جایگاهی ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جریمه اجبار؛ وجه التزام؛ خسارت تنبیهی؛ دیه؛ قرارداد؛ متعهّد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,512 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,073 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,865,024 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,557,272 |