استعارهها و کنایات بدیع، دو خصیصۀ مهم سبکی در غزلیات بیدل | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 5، دوره 9، شماره 17، شهریور 1397، صفحه 85-106 اصل مقاله (397.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2018.10664.1013 | ||
| نویسندگان | ||
| رجب توحیدیان* 1؛ محمد اکبری حبشی2 | ||
| 1استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سلماس | ||
| 2مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد سلماس | ||
| چکیده | ||
| یکی از عوامل ابهام در شعر بیدل دهلوی که نقش چشمگیری در نوآوری، تأثیرگذاری و لذتبخشی آن دارد و از ویژگیهای سبکی بیدل، محسوب میشود، رویگردانی آگاهانه از ساختارهای کلیشهای و گوشآشنا در حوزۀ معنا و خیال است که بهترتیب در استعاره و کنایه نمود بیشتری یافته است. از نظر کارکرد هنری میتوان استعاره را در گسترۀ غزل بیدل به دو دستۀ آسان و دشوار تقسیم کرد: یکی استعارههایی با جامع آسان که ابهام زیادی ایجاد نمیکنند اما گروه دیگر استعارههای هستند که با بسامد بالا نقش اساسی در ابهام و برجستگی کلام بیدل دارند. در باب کنایه نیز گفتنی است، آن دسته از کنایاتی، غریب و ناآشنا هستند که ریشه در آداب و رسوم، فولکلور و زبان گفتاریِ ایرانی و هندی و بیان نمادین بیدل دارند و تنها کلید این در، آشنایی با آداب و رسوم و شیوۀ زندگی و خصوصیات زبانیِ این شاعر ساختارشکن است. این مقاله کوشیده است ابتدا با بحثی مختصر،گسترۀ نوآوری معنایی را مشخص کرده، پس از آن با ذکر مثالهایی دشوار و دیرآشنا، نحوۀ هنرنمایی بیدل را تبیین کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیدل دهلوی؛ نوآوری؛ خصیصۀ سبکی؛ استعاره و کنایه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,118 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,641 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,876,957 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,560,984 |