اثربخشی معنادرمانی گروهی بر تاب آوری زنان دارای نشانه های ناگویی هیجانی | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 6، دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 41، بهار 1398، صفحه 59-72 اصل مقاله (595.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2019.16096.1537 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر پناه علی* 1؛ شروین زنجانی2 | ||
| 1استادیار، گروه روانشناسی و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان اثربخشی یک پروتکل معنادرمانی گروهی بر تاب آوری زنان دارای نشانههای ناگویی هیجانی انجام شد. روش: روش انجام پژوهش نیمه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان آلکسیتایمی مراجعه کننده به مراکز درمانی سطح شهر تبریز در فاصله زمانی 4 ماهه بود. از بین این افراد با بهره گیری از مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو(TAS-20) 24نفر به عنوان نمونه غربال شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل(12 نفره) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 90 دقیقهای تحت آموزش معنا درمانی قرار گرفتند در حالیکه گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. آزمودنی های هر دو گروه مقیاس تاب آوری کونور و دیویدسون(CD‐RISC) را در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. اطلاعات استخراج شد و تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: یافتهه ای این پژوهش نشان داد که معنادرمانی گروهی پس از 10 جلسه، اثر معنی داری بر میانگین نمرات تابآوری گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مرحله پس آزمون داشته است. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای حاصل از پژوهش حاضر، معنادرمانی گروهی می تواند یک مداخله اثرگذار مفید برای افزایش تاب آوری زنان آلکسی تایمی باشد و لذا به بالینگران در کار با این بیماران توصیه می شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاب آوری؛ ناگویی هیجانی؛ معنادرمانی گروهی؛ زنان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,563 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,408 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 726 |
| تعداد مقالات | 10,498 |
| تعداد مشاهده مقاله | 73,548,964 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 65,019,987 |