بررسی تطبیقی انواع بینامتنیت ژنت با نظریه بلاغت اسلامی در شعر حافظ | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 16، دوره 11، شماره 22، آبان 1399، صفحه 415-442 اصل مقاله (584.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2019.17151.1427 | ||
| نویسندگان | ||
| پروین مشایخ1؛ سید محمود سیدصادقی* 2؛ سید جعفر حمیدی1 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران | ||
| 2گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| چکیده | ||
| میراث دینی، از مهمترین عناصر شعری شاعران برای بیان احساسات درونی و اندیشههایشان محسوب میشود؛ به گونهای که در شعر خویش با کلام وحی، رابطة بینامتنی برقرارکردهاند. یکی از شاعرانی که عبارات و معانی قرآنی، از اصلیترین دستمایههای هنری او محسوب میشود، حافظ است. در جستار پیش رو، با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی تطبیقی وجوه بینامتنی ژنت با نظریة بلاغت اسلامی در دیوان حافظ میپردازیم. بر این اساس، انواع بینامتنی آشکار ـ تعمّدی، پنهان ـ تعمّدی و ضمنی و وجوه تطبیقی آنها در بلاغت اسلامی، ازجمله تضمین، اشاره، حل و انتحال، تمثیل، ارسال المثل، اقتباس، عقد و تلمیح، در این اثر بررسی میشود. بررسی میزان استفاده از متون پیشین براساس نظریة ژنت و تطبیق آنها با نظریة بلاغت اسلامی، از اهداف این پژوهش به شمار میرود. براساس پژوهش حاضر، بیشترین گونة بینامتنی، بینامتنیت ضمنی و در تطبیق با بلاغت اسلامی، از گونة تلمیح است. پس از آن، بهترتیب بینامتنیت پنهان ـ تعمّدی، بیشترین فراوانی را دارد. خلاقیت شاعر در چگونگی به کار بردن متون پیشین و استفاده از عنصر بینامتنی و ایجاد پیوند بدیع و مبتکرانه بین متون پیشین و متن حاضر به شکل هنرمندانه، باعث جذب و اقناع مخاطب میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حافظ؛ بلاغت اسلامی؛ نظریة ژرار ژانت؛ بینامتنیت؛ قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,000 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 629 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,318,061 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,042,216 |