زیباییشناسی ایقاع توازی در خطبۀ اشباح | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 12، دوره 11، شماره 22، آبان 1399، صفحه 323-344 اصل مقاله (641.76 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2019.18016.1508 | ||
| نویسندگان | ||
| علی قهرمانی* 1؛ سولماز پرشور2 | ||
| 1استادیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان (نویسنده مسئول) | ||
| 2دانشجوی دکتری دانشگاه شهید مدنی آذربایجان | ||
| چکیده | ||
| ساختار جمله، در زیبایی متن ادبی و نیز در القای مفاهیم و مضامین آن، کارکردی اساسی دارد. جمله باید بهگونهای ترکیب یابد که موقعیت حال و مقام در آن رعایت شود و واژگان باید به نحوی در کنار هم قرار بگیرند که از همنشینی و جانشینیشان آوایی هماهنگ و گوشنواز به سمع برسد و چینش آنها نمایانگر مقصود و محتوای متن باشد. خطبة اشباح، از جمله خطبههای غرّا و باعظمت مولای متقیان، حضرت علی (ع) است که افزون بر معانی و محتوای ژرف، سرشار از زیباییهای ساختاری است. یکی از این زیباییهای مشهود در خطبة مذکور، ایقاع توازی است که برخاسته از بسامد بالای همسانهای ساختاری در سطح بافتهای صرفی و نحوی متن خطبه است که در نهایت، به شکلگیری موسیقی کلی آن متن کمک میکند. این جستار در پی آن است تا با رویکرد توصیفی – تحلیلی ایقاع توازی، ارتباط آن با معانی و محتوای دینی و نیز میزان بسامد آن را در خطبة اشباح بررسی کرده، گوشهای از بلاغت بینظیر نهج البلاغه را به نمایش بگذارد و گامی هرچند کوچک به سوی فهم زیباییهای ساختار و محتوای این کتاب ارزشمند بردارد. نتایج این پژوهش، حاکی از آن است که هر دو نوع ایقاع توازی (توازی مزدوج و توازی مفرد) در این خطبه به چشم میخورد؛ هرچند بسامد ایقاع توازی مزدوج نسبت به ایقاع توازی مفرد، بیشتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نهج البلاغه؛ خطبه اشباح؛ ایقاع توازی؛ توازی مزدوج و توازی مفرد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 646 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 527 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,318,058 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,042,211 |