واکاوی مبانی فقهی حکم سقط درمانی بعد از ولوج روح | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| دوره 14، شماره 26، بهار 1401، صفحه 285-322 اصل مقاله (549.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2020.21561.2608 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید مسجدسرائی1؛ اعظم نظری* 2؛ اکرم عبدالله پور3 | ||
| 1دانشیار فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 3استادیار گروه فقه و مبانی حقوق دانشگاه پیام نور تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| توسعه فنّاوری های جدید و پیشرفت دانش پزشکی موجب شده است که در حوزه درمانِ بیماری های انسانی، اقداماتی انجام شود که آثار فقهی، حقوقی و نیز اخلاقی را به دنبال داشته باشد و از جمله آن اقدام به «سقط جنین» در بارداری های پرخطر است. مسأله چالش برانگیز آن است که گاه بعد از دمیده شدن روح، علم و یقین وجود دارد که ادامه بارداری، جان یا سلامت جسمانی مادر را به خطر می اندازد (حرج کامل) و از دیگر سو، جنین در مرحله ای از رشد است که نمی توان آن را به خارج از رحم منتقل کرد و باید با کمک دستگاه NICU اقدام به حفظ وی کرد، اما با این حال، برخی از فقها به حرمت سقط جنین قائل شده اند؛ بنابراین مادر با علم به زیان دیدن از ادامه بارداری، ملزم به حفظ جنین خواهد بود؛ لذا در این نوشتار تلاش شده تا با مستندات فقهی، حکم سقط درمانی بعد از ولوج روح مورد نقد و بررسی قرار گیرد. این پژوهش که با روش توصیفی - تحلیلی انجام شده است حاکی از آن است که در بارداری های پرخطر، حفظ جان یا سلامت جسمانی مادر، واجب و مقدّم بر حفظ جنین است. بنابراین همانگونه که سقط درمانی در زمان قبل از ولوج روح جایز است، اقدام به این نوع درمان در زمان بعد از ولوج روح نیز جایز و بلکه واجب خواهد بود؛ لذا کلام برخی فقها که در این راستا تعبیر به «حرام است» کرده اند، محلّ تأمّل می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سلامتی مادر؛ خطر جانی مادر؛ ولوج روح؛ سقط جنین درمانی؛ رهیافت های فقهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,460 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,996 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,848,552 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,547,069 |