مولانا و افزودن "ی" به کلمات مختوم به مصوت کشیده "ی" | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| دوره 13، شماره 28، تابستان 1401، صفحه 7-54 اصل مقاله (997.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2022.25583.2014 | ||
| نویسنده | ||
| حمیدرضا توکلی* | ||
| استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سمنان | ||
| چکیده | ||
| افزودن انواع پسوند «ی» به کلماتی که با مصوّت کشیده «ی» پایان میگیرند، حالت نامتعارفی در تلفّظ ایجاد میکند. با آنکه گونهای پرهیز از این رخداد آوایی وجود داشته، فارسی دری از دیرباز تا امروز شواهدی از این پدیده را نشان میدهد. در شعر مولانا این شواهد نهتنها چشمگیرند، بلکه بیشتر در شکل آشناییزداییهایی نمایان میشوند که از تمایز وتأکید نشان دارند. بدین شیوه او یک ناهنجاری آوایی را در قلمرو هنجارهای زیباییشناختی خاص خود جای میدهد. از سویی، از این تشخّص سبکی، نشانهای میآفریند که از ویژه بودن تجربهها و لحظههایی حکایت میکند که از آنها سخن میآورد. بدین سان، از پدیدهای صوری و صوتی تا دلالتهای باریک عرفانی راه میگشاید. باید یادآوری کرد این نوشتار، گزارش پژوهش بسیار گستردهتری است که طی چند سال و برپایة شواهد پرشمار مولانا و شعر و نثر فارسی فراهم آمده که در آینده منتشر خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پسوند "ی"؛ التقای واکهها؛ تشخص آواییشناختی؛ مولانا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 681 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,255 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,839,927 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,536,640 |