اثربخشی آموزش ذهنی سازی بر ظرفیت ذهنی سازی و رضایت زناشویی در متاهلین ایرانی ناراضی | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 5، دوره 14، شماره 3 - شماره پیاپی 55، پاییز 1401، صفحه 51-70 اصل مقاله (790 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2022.26342.2398 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیرا گوهری1؛ سید کاظم رسول زاده طباطبایی* 2؛ سعید قنبری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علومانسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیرآموزش مبتنی بر ذهنیسازی بر ارتقاء ظرفیت ذهنیسازی و رضایت زناشویی در افراد متاهل ناراضی ایرانی بود. روش: پژوهش حاضر در چارچوب طرحهای آزمایشی تک موردی قرار میگیرد. شرکتکنندگان در این مطالعه 3 فرد متاهل و دانشجو دانشگاه تربیت مدرس بودند. هر سه شرکتکننده دوره آموزش مبتنی بر ذهنیسازی را در طول 12 جلسه 1ساعت و 30دقیقهای سپری کردند. هر یک از شرکت کنندهها 9 مرتبه (سه مرتبه خط پایه، پنج مرتبه طی آموزش و یک دوره پیگیری یک ماهه) به وسیلهی مقیاس-های ذهنیسازی، رضایت زناشویی و کارکردتاملی ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل دیداری درون و برون موقعیتی داده-ها استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشان داد آموزش مبتنی بر ذهنیسازی بر ارتقاءظرفیت ذهنیسازی با ضریب تاثیر 36/0 و سطح معناداری (05/0 P<) و بر رضایت زناشویی با ضریب تاثیر 85/0 و سطح معناداری (05/0 P<) مؤثر است. بحث و نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت بسیاری از تعارضهای ارتباطی زوجین ، ناشی از نقص در ظرفیت ذهنیسازی و هشیارسازی زوجین در جریان آموزش در کاهش این تعارضها بسیار مؤثر است. نتایج پژوهش حاضر بر استفاده از آموزشهای روانشناختی ذهنیسازی در الگوهای ارتباطی متاهلین ناراضی ایرانی تأکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش مبتنی بر ذهنیسازی؛ ذهنیسازی؛ رضایتزناشویی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,574 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,368 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,402 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,897,931 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,574,665 |