بررسی تاثیر مشخصات شیارها بر مقاومت لغزندگی روسازی های بتنی شیارزنی شده | ||
| مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل | ||
| دوره 8، شماره 3 - شماره پیاپی 31، پاییز 1401، صفحه 67-90 اصل مقاله (851.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jtie.2022.25900.1582 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید دورانی* 1؛ ابوالفضل حسنی2؛ امیر کاوسی3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد- دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست- دانشگاه تربیت مدرس- تهران | ||
| 2استاد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 3استاد، دانشکده ی مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران | ||
| چکیده | ||
| تأمین مقاومت لغزندگی کافی یکی از مسائل مهم در ساخت روسازیهای بتنی میباشد و با توجه به عدم اصطکاک کافی در رویههای صاف و بدون بافت، از این نوع رویهها فقط میتوان در محلهایی مثل پارکینگ و انبارها که مسئلهی لغزندگی اهمیت چندانی ندارد، استفاده کرد. با وجود آن که دستورالعمل جامعی جهت ایجاد بافت روی روسازیهای بتنی وجود ندارد، اما روشهایی مانند شیاردار کردن سطح رویه، گونیکشی، جاروزنی و نیز در معرض قرار دادن سنگدانهها، جهت ایجاد بافت روی روسازی و افزایش اصطکاک مورد استفاده قرار میگیرند. در این پژوهش، روش شیارزنی روی بتن تازه، با استفاده از آزمایشهای آونگ انگلیسی و پخش ماسه مورد مطالعه قرار گرفت. لذا، شیارهایی در سه فاصلهی مرکز تا مرکز (7/12، 19 و 4/25 میلیمتر)، سه پهنا (5/2، 2/3 و 8/3 میلیمتر) و سه راستا (عرضی، مورب و طولی) روی نمونههای بتنی ایجاد شدند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که عمق بافت ایجاد شده، با افزایش فاصله و کاهش پهنای شیارها، کمتر میشود. مقدار اصطکاک تولید شده در هر سه راستای شیارزنی، با افزایش فاصلهی شیارها، کاهش یافته و با افزایش پهنای شیارها، ابتدا افزایش و سپس کاهش پیدا میکند. مطابق نتایج، شیارهای عرضی بیشترین مقاومت لغزندگی را حاصل میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روسازی بتنی؛ مقاومت لغزندگی؛ بافت درشت؛ شیارزنی؛ اصطکاک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 719 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 638 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,326,628 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,051,228 |