بررسی و تحلیل رویکردهای مفهومسازی عشق، در اشعار یدالله بهزاد کرمانشاهی | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| دوره 14، شماره 32، تابستان 1402، صفحه 287-316 اصل مقاله (773.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2022.26910.2084 | ||
| نویسندگان | ||
| هاشم کرمی1؛ نسرین علی اکبری* 2؛ زانیار نقشبندی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. | ||
| 2استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. (نویسندة مسئول) | ||
| 3استادیار زبان و ادبیات کردی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر، به بررسی و تحلیل رویکردهای مفهومسازی عشق در سرودههای شاعر معاصر، یداللّه بهزاد کرمانشاهی میپردازد. این پژوهش با اتّخاذ روش توصیف و تحلیل دادهها و با تکیه بر مبانی و اصول بنیادین استعارۀ مفهومی، سعی دارد با شناسایی و تحلیل حوزههای مبدأ بهکاررفته در استعارههای اشارهشده، به لایههای پنهان این تصویرسازیها پی ببرد و جهانبینی مسلّط بر افکار شاعر را واکاوی و تحلیل کند. نتایج پژوهش حاضر، حاکی از آن است که یداللّه بهزاد برای عینیسازی مفهوم عشق، از حوزههای مبدأ متنوّعی از قبیل انسانانگاری، شیءانگاری، خوراکپنداری، مکانمندی، عناصر طبیعت، سلامت و بیماری، گرما و نور، بند و اسارت، کارها و امور مقدّس و طرحوارههای مربوط به سفر و مسیر، بهوفور استفاده کرده است. گفتنی است لایههای پنهان این تصویرسازیها دربردارندۀ معانی و مفاهیم مثبت در مقولۀ عشق است. این نگرش مثبت تا حدّی است که حتّی زمانی که از حوزههای مبدأ منفی استفاده میکند، نگاهش به عشق، مثبت و دلگرمکننده است؛ درنتیجه، میتوان گفت شاعر مذکور با جهانبینی کاملاً مثبت، عشق را برانداز کرده است. وی عشق را معجزهگری میداند که عامل جنبوجوش و فعّالیتهای ثمربخش در جهان و مایۀ حیات، خوشدلی و کمال انسان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبانشناسی شناختی؛ استعارة مفهومی؛ مفاهیم انتزاعی؛ عشق؛ یدالله بهزاد کرمانشاهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 644 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 562 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,839,598 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,536,165 |