تعیین ولتامتری هیدروکلروتیازید در الکترودخمیر کربن اصلاح شده نانوکامپوزیت SnO2-NiO / مایع یونی | ||
| شیمى کاربردى روز | ||
| دوره 18، شماره 69، زمستان 1402، صفحه 21-32 اصل مقاله (984.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/chem.2023.27693.2082 | ||
| نویسندگان | ||
| مهزاد فیروزی1؛ مصطفی نجفی* 2؛ حسین رجبی2 | ||
| 1گروه شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در اینجا، نانوکامپوزیت SnO2-NiO از طریق روش هیدروترمال تهیه شد و با تکنیکهای مختلف شامل پراش پرتو ایکس (XRD)، روبشی نشر میدانی میکروسکوپ الکترونی (FESEM) و طیفسنجی انرژی-پراکنده پرتو ایکس (EDS) مشخص شد. تصویر FESEM ذراتی را با اندازه در حدود 20 تا 130 نانومتر در قطر نشان داد. اکسیداسیون الکتروشیمیایی هیدروکلروتیازید (HCTZ) در الکترود خمیر کربن اصلاح شده با نانوکامپوزیت SnO2-NiO و مایع یونی (1-بوتیل-3-متیل ایمیدازولیوم هگزافلوئوروفسفات (BMIM-PF6)) (SnO2-NiO/IL/CPE) در بافر فسفات با (PB) pH 8، با استفاده از ولتامتری چرخه ای، ولتامتری روبش خطی، ولتامتری پالس تفاضلی و کرونوآمپرومتری ارزیابی شد. SnO2-NiO/IL/CPE رفتار الکتروکاتالیستی خوبی را نسبت به اکسیداسیون هیدروکلروتیازید نشان داد. جریانهای پیک آندی با غلظت HCTZ افزایش یافت و دو محدوده دینامیکی خطی را از 0.01 تا 0.1 میکرومولار و 0.1 تا 100 میکرومولار و حد تشخیص 0.002 میکرومولار (S/N = 5) تحت شرایط بهینه نشان داد. حسگر الکتروشیمیایی معرفی شده برای تعیین HCTZ در فرمولاسیون دارویی و نمونه بیولوژیکی مورد استفاده قرار گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "هیدروکلروتیازید"؛ "مایع یونی"؛ "ولتامتری"؛ "اکسیدقلع-اکسید نیکل"؛ "الکترود اصلاح شده" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 486 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 785 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,397 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,866,910 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,557,816 |