رویکرد کهن گرایانه به اشعار ملک الشعرای بهار | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| مقاله 12، دوره 15، شماره 35، بهار 1403، صفحه 339-366 اصل مقاله (597.44 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2023.31360.2317 | ||
| نویسنده | ||
| پروانه والامهر* | ||
| دانشآموختة دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از شیوههای آشناییزدایی و برجستهسازی کلام در نظر منتقدان فرمالیسم، استفاده از واژهها و عبارات کهن است که در نقد ادبی به باستانگرایی معروف است. کاربرد بجا و مناسب کهنگرایی، علاوه بر تعالی شعر، باعث اعجاب و التذاذ مخاطب نیز میشود. ملکالشّعرای بهار، از این شگرد زبانی در اشعارش به نحو چشمگیری استفاده کرده و باستانگرایی از ویژگیهای زبانی و سبکی اشعار این شاعر بزرگ است. او از شاعران حوزۀ خراسان است؛ به همین دلیل، آشنایی و مطالعۀ عمیق این شاعر معاصر در اشعار کلاسیک، مخصوصاً سبک خراسانی و عراقی، باعث شده از رهگذر کهنگرایی، در تشخّصبخشیدن به زبان شعریاش بهرههای فراوانی بگیرد. در این جستار، به روش تحلیل محتوا با رویکرد توصیفی- تحلیلی، نگاهی کهنگرایانه به اشعار ملکالشّعرای بهار داشته و درصدد بودهایم به این پرسش پاسخ دهیم که محمّدتقی بهار تا چه اندازه به استفاده از واژگان و ساختار دستوری کهن در اشعارش پایبند بوده و این نوع هنجارگریزی در اشعار او تا چه حد بوده است؟ در نهایت، به این نتیجه رسیدهایم که بهار بهدلیل علاقه به ادبیات غنی گذشته و آشنایی با آن، سعی کرده چه در حوزۀ واژگانی و چه در حوزۀ نحو، از این شگرد زبانی تأثیر بپذیرد و اسلوب و روشهای نحوی بسیاری از آثار گذشته را با ظرافت و هنرمندی خاص، در اشعارش احیا کند و همین ویژگی، شعرش را تجلّیگاه بسیاری از عناصر زبان کهن کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باستان گرایی؛ آشنایی زدایی؛ ملک الشعرای بهار؛ آرکائیسم واژگانی؛ آرکائیسم نحوی؛ شعر معاصر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 575 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 569 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 724 |
| تعداد مقالات | 10,451 |
| تعداد مشاهده مقاله | 73,342,984 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,708,674 |