بررسی اثربخشی آموزش تکنیکهای بهوشیاری بر بهبود کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک تحت درمان با بریس و والدین آنها | ||
| روانشناسی بالینی: نوآوریها در پژوهش و عمل | ||
| مقاله 1، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 62، تابستان 1403، صفحه 1-11 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jcp.2024.34261.2898 | ||
| نویسندگان | ||
| مهرناز تیشه زن1؛ سعید ایمانی* 2؛ شهریار شهیدی3؛ پریسا دبیروزیری4، 5 | ||
| 1کارشناس ارشد روان شناسی خانواده درمانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه مشاوره ، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 3استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 4دکترای پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران | ||
| 5کارشناسی ارشد علوم بهداشت دانشکده جمعیت و بهداشت عمومی، دانشگاه بریتیش کلمبیا، ونکوور، کانادا | ||
| چکیده | ||
مقدمه: اسکولیوز ایدیوپاتیک یک بیماری مربوط به ستون فقرات میباشد که در سالهای اخیر در نوجوانان شیوع بالایی داشته است. یکی از روشهای درمان این بیماری استفاده از بریس است که محدودیتهایی از نظر فیزیکی و روانشناختی ایجاد میکند. هدف پژوهش حاضر که مبتنی بر پژوهش تجربی تک موردی است، بررسی اثربخشی آموزش تکنیکهای بهوشیاری بر بهبود کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک تحت درمان با بریس و والدین آنها میباشد. روش: از 67 نفر نمونه اولیه، 5 نوجوان (10-18 ساله) و 4 والد بعد از احراز معیارهای ورود و خروج پژوهش در سه گروه انتخاب شدند: گروه نوجوان، گروه والد، گروه والد-نوجوان. هر 9 آزمودنی به مدت 6 جلسه 1 ساعته، تکنیکهای بهوشیاری را آموزش دیدند. شرکتکنندگان در مرحله خط پایه، مراحل درمانی، پایان درمان، پیگیری یک ماهه و دوماهه پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL) برای والدین و پرسشنامه بریس (BrQ) برای سنجش کیفیت زندگی نوجوانان را تکمیل کردند. داده های جمعآوری شده، با استفاده از درصد بهبودی و شاخص تغییر پایا (RCI) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج بدست آمده از محاسبه درصد بهبودی در متغیر کیفیت زندگی در سه گروه به تفکیک آزمودنیها 1-نوجوان (50% -21% -22%) 2-والد (35% - 30%) و 3-والد –نوجوان (35%-30%) و مقایسه تفاوت میزان درصد بهبودی در سه گروه ذکر شده به صورت کلی به ترتیب 31%، 32% و 56% میباشد. شاخص تغییر پایا نیز در سه گروه مشخص شده از لحاظ آماری و بالینی بهبودی معناداری داشته است (96/1≤RCI). همچنین بیمارانی که مدت به همراه والد خود در مداخله شرکت کرده بودند و مدت زمان کمتری تحت درمان بودند، بهبودی قابلتوجهی در متغیر کیفیت زندگی داشتند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل شده، تکنیکهای بهوشیاری می تواند به عنوان مداخله مناسب جهت کاهش تأثیرات منفی روانشناختی و بهبود کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک مورد استفاده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بهوشیاری؛ کیفیت زندگی؛ نوجوان؛ اسکولیوز ایدیوپاتیک؛ بریس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,134 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 732 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,857,446 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,554,399 |