آموزههای تربیتی استعاره شناختی بهار در مثنوی مولوی | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| دوره 16، شماره 39، بهار 1404، صفحه 211-246 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2024.34014.2462 | ||
| نویسندگان | ||
| حجت اله امیدعلی* 1؛ فاطمه سلطانی2 | ||
| 1دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران (نویسنده مسئول). | ||
| 2دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش، آموزههای تربیتی مبتنی بر استعاره شناختی «بهار»، در مثنوی مولوی بررسی میشود. این آموزهها در مثنوی، اغلب در قالب تعلیم و رهنمود مراد و شیخ کامل به سالک و برای تربیت او آمده است. مفاهیمی نظیر «نفس و کلام مردان»، «رستاخیز»، «ولی کامل»، «جان عاشقان»، «عقل کلی»، «بسط و لطف الهی»، «انقلاب و تحول احوال درونی»، «اسم محیی» و «رضایت اولیا» در قالب استعارۀ مفهومی «بهار» آمدهاند. پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی و به شیوۀ استقرایی، به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که استعاره شناختی «بهار» در مثنوی مولوی، کدام آموزههای تربیتی را دربر میگیرد؟ برخی از مؤلفههای دستاورد این پژوهش بدین شرح است: رهایی از قید آب و گِل، برتری قلمرو جهان درونی، پذیرش عیب و خطای خود، تدریجی بودن تکامل روحی انسان، رعایت ادب در مقابل ولیّ مرشد، پرهیز از استغنا در برابر ولیّ مرشد، دمیده شدن روح نشاط و سرور در قلب بشر و رهایی او از دام نومیدی و رنج، آشکار شدن حقیقت روحانی انسان از طریق آزمون و ابتلا. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استعاره شناختی بهار؛ تعلیم و تربیت؛ ولی کامل؛ سالک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 455 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 599 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,333 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,648,708 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,266,740 |