بررسی حساسیت سه جدایه مزرعه ای ایمریای ماکیان به ترکیب دیکلازوریل | ||
| تحقیقات آزمایشگاهی دامپزشکی | ||
| مقاله 73، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 7، 1391، صفحه 75-75 اصل مقاله (178.76 K) | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه عرب خزائلی1و*، صدیقه نبیان1، مهرداد مدیرصانعی2* ؛ سیداحمد مدنی3، عباس گرامی صادقیان1، امین رستمی1 | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: علیرغم پیشرفت های فراوان در علوم بیوتکنولوژی و ژنتیک، امروزه شیمی درمانی پیشگیرانه با داروهای ضدکوکسیدیایی همچنان برای کنترل کوکسیدیوز به کار می رود. به دلیل استفاده مداوم از ترکیبات ضدکوکسیدیایی به صورت افزودنی های غذایی، مقاومت تقریباً در مورد تمام ترکیبات ضدکوکسیدیایی که وارد بازار شده اند گزارش شده است و گاهی بروز مقاومت به حدی سریع بوده است که هزینه هایی که برای شناسایی، طراحی و ساخت دارو صرف شده، جبران نشده است. با توجه به این که متخصصین طیور به عدم کارایی همیشگی داروهای ضدکوکسیدیایی در مزارع طیور اذعان دارند، در این طرح تلاش شد تا احتمال وجود مقاومت به دز پیشگیرانه دیکلازوریل در سه جدایه مخلوط مزرعه ای ایمریا بررسی گردد. مواد و روش کار: جهت ارزیابی مقاومت،210 جوجه یک روزه گوشتی تهیه و به صورت تصادفی به 7 گروه ۳۰ قطعه ای مشتمل بر سه تکرار ده تایی تقسیم شده و پس از وزن کشی و الصاق شماره به قفس های سیمی منتقل شدند. داروهای ضدکوکسیدیایی در روز ۱۲ در جیره غذایی گروه های مربوطه اضافه و دز عفونی در روز ۱۴به صورت داخل دهانی به هر جوجه خورانده شد. در مدت یک هفته پس از چالش افزایش وزن، غذای خورده شده، ضریب تبدیل غذایی، جراحات روده ای، اندیس اُاُسیست و مرگ و میر مورد بررسی و ثبت قرار گرفتند. سپس، جهت بررسی بروز احتمالی مقاومت، از اندیس جهانی (Global Index) استفاده گردید. نتایج و بحث: بر اساس افزایش وزن در مقایسه با گروه های شاهد آلوده، دیکلازوریل بر جدایه ۱ و ۲ اثر چندانی نداشته است، در حالی که در مورد جدایه ۳، وجود دیکلازوریل در جیره به صورت معناداری سبب افزایش میانگین افزایش وزن گردیده است (P≤0/05). بر اساس ضریب تبدیل غذایی و جراحات روده ای، دیکلازوریل در گروه های آزمایش چالش شده با هر سه جدایه، در مقایسه با گروه های آلوده شده بدون دریافت دارو، از نظر آماری موثر بوده است، در حالی که اندیس اُاُسیست در این گروه ها اختلاف آماری معناداری نشان نداد (P≤0/05). با استفاده از اندیس جهانی، هر سه جدایه به دیکلازوریل نسبتاً مقاوم بوده اند. این نتایج نشاندهنده درجاتی از کاهش اثربخشی دیکلازوریل بر جدایه های مورد بررسی است که زنگ خطری برای بروز مقاومت کامل به این ترکیب می باشد. با توجه به نتایج تحقیقات حاضر، با استفاده منطقی مبتنی بر اصول علمی صحیح، می توان جلوی بروز مقاومت کامل به این ترکیب و در نتیجه رخداد عفونت های زیان بار کوکسیدیایی در گله های طیور کشور را گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کوکسیدیوز طیور؛ دیکلازوریل؛ مقاومت دارویی؛ ایمریا | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 656 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 315 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,320,235 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,044,169 |