«جذابیت»، عنصری زیباییشناختی در رمان | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| دوره 15، شماره 38، زمستان 1403، صفحه 9-38 اصل مقاله (839.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2024.34419.2484 | ||
| نویسندگان | ||
| شیرزاد طایفی* 1؛ بهزاد ناظمیان پور2 | ||
| 1دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علّامه طباطبائی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علّامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| رمان هنری، زبانی است که قوای حسی و عقلانی- زبانی را همزمان درگیر می کند. به دلیل اینکه هنر است، به ما وعدۀ لذت بردن می دهد و به دلیل اینکه عقلانی است، نسبت ما را با منطق درونیِ خودش و منطق جهانِ بیرون برقرار نگاه می دارد. رمان با جذابیت خویش ما را به خواندنش دعوت و با تدام لذت، ما را به ادامۀ خواندن ترغیب می کند. در زمان هایی که جذابیت های رواییِ ویدئویی- مجازی فراوانی در جهان وجود دارد، رمان هنوز می تواند وعدۀ لذتبخش ویژه و دور از دست رقیبانی را به ما بدهد و با تداوم لذت، موجباتِ خوانش متمرکز ما را فراهم آورد؛ اما این لذت از چه جنسی است و عوامل القای لذت در رمان کدامند؟ پرسش از لذت در رمان، زیرمجموعۀ پرسش های زیباییشناختی رمان است. جذابیتِ رمان در کنار حقیقت مندی و تقلیلناپذیری، یکی از بنیادهای زیباییِ رمان است. در پژوهش های فارسی صورت گرفته بر رمان، به موضوع جذابیت و لذت خوانش رمان کمتر پرداخته شده است. این پژوهش درصدد است به پرسش «رمان چگونه می تواند جذاب باشد؟» پاسخ دهد. رویکرد این پژوهش، زیبایی شناختی و متن محور است. در پایان شاهد خواهیم بود که رمان با برانگیختن کنجکاوی، توسعۀ تجربۀ عاطفی، برانگیختن شور، تنش و وعدۀ فرجام و درنهایت با رفتن به بیراهه و تعویق، جذابیت و لذتِ زیبایی شناختی را برای مخاطب فراهم می سازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رمان؛ لذت زیبایی شناختی؛ بلاغت داستان؛ جذابیت؛ کنجکاوی؛ توسعۀ تجربۀ عاطفی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 470 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 517 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,841,092 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,538,114 |