تحلیل اشعار عزالدین میهوبی و احمد شاملو بر پایه نظریه نشانهشناسی اجتماعی پییرگیرو | ||
| مطالعات زبانی و بلاغی | ||
| دوره 15، شماره 38، زمستان 1403، صفحه 151-180 اصل مقاله (812.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jlrs.2024.32702.2390 | ||
| نویسندگان | ||
| عاطفه رحمانی* 1؛ مهین حاجی زاده2؛ عبدالاحد غیبی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 2استاد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| نظریه نشانهشناسی اجتماعی گیرو، بخشی از نظریه نشانهشناسی اوست که طی آن، نشانهها را به سه دسته منطقی، زیباییشناسانه و اجتماعی تقسیم کرده است. در این رویکرد، نشانه نزد انسانها اساساً پدیدهای اجتماعی است و نقشها، بافتها و تأثیراتی اجتماعی دارد. این نشانهها به معانی اجتماعی موجود در متون و جوامع انسانی میپردازند. برای نشانهشناس اجتماعی، متن زمینه ظهور معنای تولیدشده بهوسیله نیروهای اجتماعی است. پژوهش حاضر که به روش تحلیلی- تطبیقی و نیز با تکیه بر مکتب آمریکایی انجام شده، نشانهشناسی اجتماعی را در اشعار میهوبی و شاملو مورد بررسی قرار داده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که نشانهشناسی اجتماعی در اشعار هر دو شاعر در قالب رمزگانهای هویت، لحن کلام و توهین، مناسک و آیین، مد و بازی تجلی یافتهاند. هرکدام از این رمزگانها در قالب مضامین و موضوعات مشترک هنگام ورود به فضای تجربه شعری دو شاعر به نماد تبدیل شدهاند و هویت یک مجموعه خاص را ساختهاند. این موارد از وجوه تشابه در اشعار این دو شاعر است که در پرتو رمزگانهای اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است و به کمک هرکدام از رمزگانها میتوان به لایههای پنهانی معنا و مفاهیم شعری آنان دست یافت؛ اما نوع احساسات شعری (شخصی و اجتماعی) و تفاوت فرهنگی و مذهبی از وجوه اختلافی اشعار این دو شاعر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نشانهشناسی اجتماعی؛ پییرگیرو؛ عزالدین میهوبی؛ احمد شاملو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 419 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 427 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 718 |
| تعداد مقالات | 10,319 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,319,852 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,043,993 |