تهیه و ارزیابی برون تن هیدروژل کایتوزان/آلژینات حاوی نانوذرات سلنیوم بارگذاری شده با دگزامتازون | ||
| شیمى کاربردى روز | ||
| دوره 20، شماره 74، بهار 1404، صفحه 9-24 اصل مقاله (935.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/chem.2024.35106.2307 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا کرمی* 1؛ زهرا فاضلی1؛ مهرداد حمیدی2 | ||
| 1گروه نانوفناوری دارویی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران | ||
| 2مرکز تحقیقات نانو فناوری دارویی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران | ||
| چکیده | ||
| در مطالعه حاضر با بارگذاری نانوذرات سلنیوم حاوی دگزامتازون، در هیدروژل کیتوزان-آلژینات، یک داربست مهندسی بافت برای ضایعات مغزی به ویژه در بیماری سکته مغزی تهیه شده و خصوصیات فیزیکوشیمیایی آن بررسی گردید. آزمون های FTIR، DLS، XRD و AFM تهیه موفق میانگین قطر هیدرودینامیک و پتانسیل زتای 2/214 و 1/34+ میلی ولت بود. هیدروژل از پلیمرهای آلژینات و کیتوزان به دلیل برهم کنش یونی ساخته شد. آزمون های میکروسکوپ الکترونی روبشی و آنالیز عنصری نشان داد که نانوذرات سلنیوم در ساختار هیدروژل کیتوزان-آلژینات قرار گرفته اند. درصد احتباس و بارگذاری دارو به ترتیب6/3 ±1/93 و4/2±05/15درصد محاسبه شد. آزمون رهش دارو از هیدروژل در محیط بافر فسفات با pH 4/7 بررسی شد که نشان داد دگزامتازون از هیدروژل آزادسازی یکنواختی داشته و بعد از 160 ساعت حدود 70 درصد از دارو رهش یافته است. درصد تورم و درصد تخلخل هیدروژل به ترتیب 196% و 65% محاسبه شد. با در نظر گرفتن درصد همولیز زیر 5 درصد به دست آمده از آزمون همولیز برون تن، هیدروژل دارارای کاربرد بالقوه در زمینه مقاصد درمانی می باشد. با توجه به نتایج به دست آمده در مطالعه حاضر، می توان امیدوار بود که هیدروژل بارگذاری شده با نانوذرات سلنیوم حاوی دگزامتازون، داربست مناسبی برای مهندسی بافت در درمان سکته مغزی باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هیدروژل؛ کایتوزان؛ آلژینات؛ نانوذرات سلنیوم؛ دگزامتازون؛ سکته مغزی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 946 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 895 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 722 |
| تعداد مقالات | 10,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,839,927 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,536,642 |