جستاری در نحوه اعمال حاکمیّت دولت بر «اراضی موات» | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| دوره 16، شماره 37، زمستان 1403، صفحه 7-28 اصل مقاله (707.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2022.26946.3239 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین رسولی آسیابی1؛ علی اکبر ایزدی فرد* 2؛ محمد مهدی زارعی3 | ||
| 1دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. | ||
| 2استاد فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران (نویسنده مسئول). | ||
| 3دانشیار فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اهمیّت بررسی فقهی و حقوقی نحوه اعمال حاکمیّت دولت جمهوری اسلامی ایران بر اراضی موات، به دلیل ماهیّت انفالی و ضرورت اعمال نظارت دولتی نسبت به این اراضی در دوران غیبت است. بر اساس قوانین موضوعه، دولت مالک و دارای اختیار تصرّف مالکانه در رقبه اراضی موات است. این مالکیّت و اختیار تصرّف مالکانه در رقبه اراضی موات، بر اساس مبنای حاکمیّت منصبی ائمه اصول علیهم السلام نسبت به اراضی موات، برنامه ریزی و اعمال شده است. با بررسی و مقایسه دلایل مالکیّت شخصی امام اصل(ع) با دلایل اقامه شده از سوی قائلین مبنای حاکمیّت منصبی امام اصل(ع)، این نتیجه حاصل است که رقبه اراضی موات، متعلّق به ائمه اصول علیهم السلام است. بر این اساس، انتظار می رود در دوران غیبت، با تعدیل اختیار دولت در انتقال رقبه اراضی موات از طریق تصویب قانون جدید، مالکیّت امام اصل(ع) نسبت به رقبه اراضی موات تثبیت و از انتقال مالکیّت رقبه اراضی موات به بهره برداران جلوگیری به عمل آید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امام اصل (ع)؛ اراضی انفالی؛ اراضی موات؛ مالکیّت شخصی؛ حاکمیّت منصبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 738 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 576 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,852,297 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,551,208 |