مدلسازی عددی استفاده از ژئوسنتتیکها در بهبود رفتار خاک بستر راه | ||
| مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل | ||
| مقاله 7، دوره 10، شماره 1 - شماره پیاپی 37، بهار 1403، صفحه 127-140 اصل مقاله (2.18 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/jtie.2024.33951.1672 | ||
| نویسندگان | ||
| سید حسین خاتمی* 1؛ ایمان گلپذیر2؛ محمدجواد ملک پور3 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران راه و ترابری واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2گروه عمران ، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران | ||
| 3دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران زلزله، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش، از شبیهسازی عددی به روش اجزای محدود و نرمافزار عددی PLAXIS (نسخه 2/8) استفاده گردید. همچنین، نقطه محاسبه نشست جاده که معیار مقایسه مدلهای مختلف است، در مرکز بارگذاری روی جاده انتخاب شده که در نتایج خروجی جابجایی قائم این نقطه به عنوان نماینده نشست جاده در نظر گرفته میشود. نتایج بررسی عددی اثر مقاومت کششی ژئوسنتتیکها بر نشست جسم راه نشان میدهد که این پارامتر تأثیر قابل توجهی بر نشست جاده نداشته است. همچنین، از مدلسازی عددی اثر طول ژئوسنتتیکها بر جسم راه مشخص شد که نشست قائم جاده در مدلسازی با ژئوگرید هماندازه با عرض جاده (که در این مدل برابر 7 متر میباشد) برابر 65/3 میلیمتر و با ژئوگرید به عرض 9 متر، برابر با 5/3 میلیمتر میباشد. نتایج نشان داد که چنانچه میزان اصطکاک بین المان ژئوسنتتیک با خاک معادل زاویه اصطکاک داخلی خاک در نظر گرفته شود، نشست جاده در مرکز بارگذاری مدل، 12 درصد کاهش داشته است. در نهایت، بررسی تأثیر مکان استقرار المان ژئوسنتتیک بر نشست جاده نشان میدهد که با جابجایی لایه ژئوسنتتیک از مرز زیراساس- بستر به مرز رویه - اساس، نشست جاده به میزان 9/0 میلیمتر کاهش یافت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روسازی انعطاف پذیر؛ پلکسیز؛ مدل سازی عددی؛ مطالعه پارامتریک؛ خاک بستر ماسه ای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 668 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 502 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,854,054 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,552,007 |