شیوهها و آثار تعیین دین در فرض عدمدسترسی به حاکم | ||
| مطالعات فقه و حقوق اسلامی | ||
| دوره 16، شماره 37، زمستان 1403، صفحه 81-104 اصل مقاله (821.73 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22075/feqh.2023.28108.3342 | ||
| نویسنده | ||
| اسماعیل نعمت اللهی* | ||
| دانشیار دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| دِین، یک مال کلّی است که در ذمّه مدیون قرار دارد. برای دین دو مرحله میتوان در نظر گرفت: مرحلة تعلّق به ذمّه مدیون و مرحلة خروج آن از ذمّه مدیون و تعلّق به یک مال معیّن. مرحلة اخیر به طور معمول با تعیین و تسلیم مصداق دین به دائن تحقّق مییابد. در صورتی که دائن حاضر به پذیرش مصداق دین باشد و آن را قبض نماید مشکلّی پیش نمیآید اما گاه بدهکار درصدد ادای دین برمیآید و طلبکار از قبول آن خودداری میکند. در این صورت، طبق ماده 273 قانون مدنی، بدهکار با دادن مصداق دین به حاکم یا قائم مقام وی بری الذمّه میشود. ماده مذکور حکم عدم وجود یا دسترسی به حاکم را بیان نکرده است. از لحاظ فقهی، در این موارد مدیون میتواند بخشی از مال خود را به عنوان طلب دائن تعیین نماید. سؤال این است که تعیین مصداق دین به چه شیوهای صورت میگیرد و چه آثاری دارد؟ این مقاله، با استفاده از روش تحلیلی و ابزار کتابخانهای در صدد تبیین شیوههای تعیین دین و اثبات این مطلب است که تعیین مصداق دین موجب برائت ذمّه مدیون و ورود مصداق مذکور به ملک دائن میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دین؛ طلب؛ تعیین مصداق دین؛ امتناع دائن؛ برائت ذمّه مدیون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 572 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 359 |
||
| تعداد نشریات | 22 |
| تعداد شمارهها | 723 |
| تعداد مقالات | 10,394 |
| تعداد مشاهده مقاله | 72,852,282 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 64,551,186 |